Η Νέα Σαλαμίνα σίγουρα δεν είναι Πάφος. Είναι μία ομάδα που φτιάχτηκε με μεράκι, με γρήγορους ποδοσφαιριστές, ωστόσο σε ποδοσφαιρικά κυβικά δεν πλησιάζει την Πάφο του Σα Πίντο. Από παιχνίδια που κάνεις λάθη (αγωνιστικά οι παίκτες και τακτικά ο προπονητής) το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τα αξιολογήσεις και να τα διαβάσεις σωστά. Να τα κάνεις όχημα επιτυχίας.
Ο Γιώργος Κωστή αυτό έπραξε κόντρα στην Πάφο σε όλες τις γραμμές.
Ανασταλτικά, πρόσθεσε την εμπειρία και την ικανότητα του Τάμας στον αέρα, κρατώντας σωστά τον Ενρίκε Γκόμες που είναι καλός με την μπάλα στα πόδια και συνεισφέρει στο κτίσιμο του παιχνιδιού.
Στον χώρο της μεσαίας, παρά τα όσα καταλογίστηκαν στην πρεμιέρα, έδωσε χρόνο σε Παζ και Οκκά και τον αποζημίωσαν. Ο δεύτερος ειδικά ήταν τρομερός στο κράτημα της μπάλας και χρειάστηκε σε πολλές περιπτώσεις, παρά το physicality των παικτών της Πάφου, κατάφερνε να μοιράζει παιχνίδι αποτελεσματικά και με περίσσια ψυχραιμία-ηρεμία.
Παράλληλα, δεν άφησε τους δύο φουλ μπακ στο «έλεος του Θεού», δίνοντας τις ανάλογες οδηγίες σε θέση άμυνας για να υποστηρίξουν σωστά όλο το σύστημα. Απτό παράδειγμα ο Μάριος Πεχλιβάνης που ήταν πάρα πολύ συγκεντρωμένος αμυντικά σε σχέση με την πρεμιέρα.
Επιθετικά, διάβασε σωστά το παιχνίδι πλαισιώνοντας τον Σάπινεν με την ταχύτητα των Κυνηγόπουλου και Λώλη. Ενώ ένας ακόμα συμπατριώτης του τον ξελάσπωσε και αυτός είναι ο Χρήστος Ταλιχμανίδης. Για να είμαστε όμως απόλυτα ακριβείς «κατέβασε ρολά».
Η Πάφος, από την πλευρά της δεν βρισκόταν πνευματικά στο ίδιο επίπεδο με τον Ολυμπιακό. Μετά από την κατάκτηση του Σούπερ Καπ η μετάβαση ήταν δύσκολη. Το μάτι δεν «γυάλιζε», επιθετικά δεν «πετούσε φωτιές» σαν κλασσική Πάφος, ενώ ήταν αργή και προβλέψιμη, κάτι που προφανώς δεν ταιριάζει καθόλου με την εικόνα της στην αρχή της σεζόν (με αποκορύφωμα τις διπλές αναμετρήσεις με την Σάλτσμπουργκ).
Ιδιαίτερα απέναντι σε μία ομάδα που ήξερε 100% τι ήθελε στον αγωνιστικό χώρο και δεν «μάσησε» ποτέ με τις προσωπικότητες που είχε να αντιμετωπίσει.
Στο τέλος βγήκαν μπροστά οι ποιοτικές μονάδες, Νταβίντ Λουίς, Λελέ, Πέπε, Ντράγκομιρ. Η αστοχία και ο Ταλιχμανίδης ναι μεν τους σταμάτησαν, όμως δεν υπήρχε ειδικό βάρος αγώνα και ο Ολυμπιακός όπως είπε και ο προπονητής του δούλεψε πολύ για να μπορέσει να… πάρει τον αέρα της Πάφου, όπως πολλές φορές το αναλύουμε.
ΧΑΡΗΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ
