Ο Μίρκο Σάριτς υπήρξε ένας από τους πιο ταλαντούχους αλλά και τραγικούς ποδοσφαιριστές της Αργεντινής. Γεννήθηκε στις 6 Ιουνίου 1978 και από μικρή ηλικία έδειξε εξαιρετική κλίση στο ποδόσφαιρο. Εντάχθηκε στις ακαδημίες της Σαν Λορένσο, ενός από τους μεγάλους συλλόγους της χώρας, όπου ξεχώρισε γρήγορα για την τεχνική του κατάρτιση, την αντίληψη του παιχνιδιού και τη δημιουργικότητά του ως μέσος.
Ο Σάριτς έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο το 1996 με τη φανέλα της Σαν Λορένσο. Αγωνιζόταν κυρίως ως επιθετικός μέσος και θεωρείτο ένας από τους πιο ελπιδοφόρους νέους παίκτες της γενιάς του, τον αποκαλούσαν μάλιστα «νέο Ρεδόνδο», τον περιέγραφαν ως «ποιητή της μπάλας».
Με τις εμφανίσεις του τράβηξε το ενδιαφέρον ευρωπαϊκών συλλόγων και το 2000 πήρε μεταγραφή για την ισπανική Έρκουλες. Η μετακίνησή του στην Ευρώπη θεωρήθηκε μεγάλο βήμα στην καριέρα του, όμως δεν κατάφερε να προσαρμοστεί πλήρως, αντιμετωπίζοντας δυσκολίες τόσο αγωνιστικά όσο και προσωπικά.
Παρά το ταλέντο του, η καριέρα του Σάριτς επηρεάστηκε από ψυχολογικές πιέσεις και προσωπικά προβλήματα. Η απομάκρυνσή του από την πατρίδα του, οι απαιτήσεις του επαγγελματικού αθλητισμού και προσωπικά ζητήματα φαίνεται ότι τον επηρέασαν έντονα.
Υπέστη ρήξη συνδέσμου και, ταυτόχρονα, πέρασε μια στενοχώρια με τη σύντροφό του όταν μέσω ενός τεστ DNA, ανακάλυψε ότι το παιδί που περίμενε με την κοπέλα του εκείνη την εποχή δεν ήταν δικό του.
Επέστρεψε στην Αργεντινή, όμως η ψυχολογική του κατάσταση επιδεινώθηκε. Ήταν τότε μόλις 21 ετών, υπέφερε από κατάθλιψη και τον παρακολουθούσε ψυχίατρος. Την τελευταία του νύχτα, κατά τη διάρκεια του δείπνου με τους γονείς του, έκανε ένα σχόλιο που προκαλεί ρίγη. «Είστε υπέροχοι γονείς, αλλά το πρόβλημά μου δεν έχει λύση» είπε.
Τον βρήκε κρεμασμένο η μητέρα του
Το επόμενο πρωί, πήρε την απόφαση να αυτοκτονήσει και η Ιβάνα, η μητέρα του, ήταν αυτή που τον βρήκε στο δωμάτιό του, το μεσημέρι της 4ης Απριλίου 2000. Αντίκρισε τον γιο της κρεμασμένο με ένα σεντόνι. Οι προσπάθειές της, μαζί με εκείνες ορισμένων γειτόνων που έσπευσαν να την βοηθήσουν, να τον επαναφέρουν στη ζωή ήταν μάταιες.
Το 2011, ο προπονητής Όσκαρ Ρουγκέρι αποκάλυψε μια συζήτηση που είχε με τον Σάριτς, λίγες ημέρες πριν από την αυτοκτονία.
«Μια μέρα χτύπησε την πόρτα μου και είπε: "Μπορώ να σου μιλήσω;" Τι περίμενα; Ότι θα έλεγε: "Κοίτα, δεν μου αρέσει να παίζω στην αριστερή πτέρυγα", καθώς εγώ ήμουν αυτός που τον έβαζα στην αριστερή πτέρυγα. "Δεν μπορώ να μαρκάρω", δεν ξέρω... Κάθισα στο κρεβάτι και είπε... "Δεν βλέπω νόημα στη ζωή". Έτσι απλά, ξαφνικά.
Του είπα: 'Έχεις τον μπαμπά σου, τη μαμά σου, τα αδέρφια σου, τους φίλους σου, τα παιδιά στην ομάδα σε αγαπούν, υπέγραψες συμβόλαιο, παίζεις ποδόσφαιρο, τι θέλεις;'. 'Δεν σκέφτομαι αυτό', απάντησε. Δεν ήξερα τίποτα άλλο. Έτσι τηλεφώνησα στον μπαμπά του και του το είπα. Μου είπε: 'Μην ανησυχείς, θα πάει σε ψυχίατρο'. Και μετά συνέβη αυτό που συνέβη».
Όσοι τον είχαν δει να παίζει, δεν μιλούσαν μόνο για το ταλέντο του, αλλά και για την αίσθηση που είχαν ότι έβλεπαν έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή.
Σήμερα ο αδερφός του, Μάρτιν Σάριτς είναι ατζέντης ποδοσφαιριστών και εφιστά την προσοχή στην ψυχική υγεία των αθλητών.
Ο Μάρτιν θυμάται ότι τους μήνες που προηγήθηκαν της αυτοκτονίας, ο Μίρκο είχε βιώσει τρία σημαντικά γεγονότα που τον επηρέασαν: ήταν ο τραυματισμός, το τεστ DNA και μια νομική διαμάχη για ένα τροχαίο ατύχημα στο οποίο είχε εμπλακεί.
«Ένα από τα προβλήματα που είχε πάντα ο αδερφός μου ήταν ότι δεν μπορούσε να καταλάβει ότι υπάρχουν άνθρωποι που βλάπτουν σκόπιμα τους άλλους χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες. Δεν μπορούσε πραγματικά να καταλάβει το κακό» θυμάται ο Μάρτιν.
«Λίγο πριν από τον θάνατό του, είχε ένα ατύχημα με το αυτοκίνητό του. Υπήρξε μια σύγκρουση και το όχημά του εκτινάχθηκε προς το πεζοδρόμιο, όπου χτύπησε ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο έξω από ένα σπίτι. Όταν ο ιδιοκτήτης αυτού του αυτοκινήτου βγήκε, έπεσε πάνω στο αυτοκίνητο του αδερφού μου και παραπονέθηκε ότι είχε τραυματιστεί. Την ημέρα που αυτοκτόνησε, ο αδερφός μου έπρεπε να πάει να καταθέσει για αυτό στο δικαστήριο».
Και για την αυτοκτονία του αδερφού του, ο Μάρτιν είπε: «Εκείνη την ημέρα έπαιζα στην Παραγουάη. Μία από τις αδερφές μου με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι ο Μίρκο ήταν σε πολύ άσχημη κατάσταση, ότι με χρειαζόταν και ότι έπρεπε να έρθω αμέσως στην Αργεντινή. Τελικά έμαθα τα νέα μέσω ενός φίλου που με πήγαινε στο αεροδρόμιο της Ασουνσιόν. Ένιωσα ότι ήθελα να τα σπάσω όλα».
Πηγή: athletiko.gr
