Η ομάδα του Άκη Μάντζιου παρουσίασε δύο εντελώς διαφορετικά «πρόσωπα». Πιο συγκεκριμένα, μέχρι τη συμπλήρωση μίας ώρας (60΄) αγώνα έδειξε συνοχή, ένταση στο πρέσινγκ, αυτοματισμούς και «καθαρό» μυαλό στην τελική προσπάθεια, «κτίζοντας» ένα προβάδισμα που της έδινε απόλυτο έλεγχο στο φιλικό μετά τα τέρματα των Κάστανου (5΄) και Χαραλάμπους (30΄ και 44΄) με τους δύο παίκτες του Άρη να βάζουν τη σφραγίδα στο πρώτο ημίχρονο.
Από εκεί και πέρα, όμως, η εικόνα άλλαξε αρκετά. Τα μέτρα στο γήπεδο χάθηκαν, η συγκέντρωση έπεσε σε μεγάλο βαθμό και η Μολδαβία βρήκε δύο τέρματα στο δεύτερο μέρος με τους Ποπέσκου (55΄) και Στίνα (88΄) επαναφέροντας αδικαιολόγητο άγχος στους παίκτες, σε μία δοκιμασία που έμοιαζε ολοκληρωμένη.
Ακόμη πιο ανησυχητικό για το τεχνικό επιτελείο και τους διεθνείς μας ήταν το φινάλε της «μάχης», με το δοκάρι του Στίνα (90΄+) να φέρνει ταραχή, σε φάση όπου η άμυνα αιφνιδιάστηκε πλήρως. Με αυτή την ευκαιρία, η Εθνική θα μπορούσε να χάσει τη νίκη, μετατρέποντας ένα κατά βάση θετικό βράδυ σε πλήρη αγωνιστική καθίζηση ενός σημαντικού χρονικού διαστήματος.
Το 3-2 επιτρέπει στην Κύπρο να κρατήσει το αποτέλεσμα, αλλά ταυτόχρονα το τελευταίο «κομμάτι», καλείται να λειτουργεί ως σαφές «καμπανάκι», διότι χωρίς διάρκεια, πνευματική αντοχή και καλύτερη διαχείριση προβαδίσματος, οι ίδιες παθογένειες θα επανέρχονται και στα επίσημα παιχνίδια, εκεί όπου η Εθνική θα ψάξει βαθμούς και διάκριση, άρα αυτό το διάστημα χρειάζεται μελέτη από το επιτελείο και τους ποδοσφαιριστές, οι οποίοι παίζουν με ικανοποίηση -πλέον- για την Εθνική ομάδα.
