Το γρήγορο τέρμα του Ροντέν (18΄) άλλαξε νωρίς τις ισορροπίες, αναγκάζοντας τους «γαλαζοκίτρινους» να «κυνηγούν» το παιχνίδι απέναντι σε μια καλοδουλεμένη ομάδα που ξέρει να διαχειρίζεται προβάδισμα παρά την κούραση λόγω των συνεχόμενων υποχρεώσεων. Από εκεί και πέρα, το σύνολο του Πάμπλο Γκαρσία προσπάθησε να ανασυνταχθεί, βγάζοντας αντίδραση κυρίως μετά την ανάπαυλα, με περισσότερο θάρρος στο παιχνίδι, καλύτερη κυκλοφορία και διάθεση να πιέσει ψηλά, χωρίς όμως να βρει την ουσιαστική τελική ενέργεια που θα του έδινε ένα καλύτερο αποτέλεσμα στη «μάχη». Η ήττα στην «AEK Arena» ήρθε να καλύψει το προηγούμενο δυνατό αποτέλεσμα (1-2) μέσα στην έδρα του Άρη και αναπόφευκτα, επαναφέρει ερωτήματα για τη σταθερότητα του ΑΠΟΕΛ σε ματς υψηλής έντασης με εξαιρετικούς αντιπάλους.
Παρ’ όλα αυτά, ο Γκαρσία δείχνει αποφασισμένος να αποφύγει τη λογική της μοιρολατρίας, διαβάζοντας το συγκεκριμένο παιχνίδι περισσότερο ως ευκαιρία βελτίωσης παρά ως αποτυχία χωρίς επιστροφή. Αντί να σταθεί μόνο στο αν ήταν «δίκαιο» το αποτέλεσμα, επέλεξε να «κρατήσει» ως οδηγό την εικόνα του δευτέρου ημιχρόνου, εκεί όπου η ομάδα του έβγαλε περισσότερη προσωπικότητα, «πάτησε» καλύτερα στο γήπεδο και έδειξε πτυχές του ποδοσφαίρου που θέλει να παράγει σε μόνιμη βάση.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα πως τίποτα δεν χαρίζεται, απαιτείται διαρκής δουλειά, προσήλωση στη βελτίωση και στη νοοτροπία της ομάδας που συνεχίζει να «παλεύει» μέχρι τέλους, τόσο για να ανέβει θέσεις στο πρωτάθλημα, εξασφαλίζοντας ευρωπαϊκό εισιτήριο, όσο και για να παρουσιαστεί δυνατή στο κύπελλο, που παραμένει «μεγάλος» στόχος για τον ίδιο, τους παίκτες και τον οργανισμό ΑΠΟΕΛ συνολικά, διότι ένας τίτλος μπορεί να αλλάξει άμεσα τη σεζόν.
