Αμιγώς βαθμολογικά και κυνικά ομιλούντες η ισοπαλία με την Ομόνοια είχε γεύση ήττας για τον Άρη, καθώς δεν του επέτρεψε να μειώσει την απόσταση από την τέταρτη και την τρίτη θέση.
Πλέον η αντεπίθεση και τα προσπεράσματα στο κυνήγι ενός ευρωπαϊκού εισιτηρίου πρέπει να γίνουν μέσα σε εννέα αγωνιστικές. Και όσο οι στροφές μειώνονται, τόσο η πίεση αυξάνεται.
Πέραν της βαθμολογικής σκοπιάς, ωστόσο, το 2-2 με την πρωτοπόρο συνοδεύτηκε από αρκετά επιμέρους κέρδη για την «ελαφρά ταξιαρχία».
Η πλειονότητα στάθηκε στο γεγονός πως το «τριφύλλι» ουδέποτε είχε αφήσει βαθμούς μετά από προβάδισμά του με δύο τερμάτων, ωστόσο ούτε ο λεμεσιανός σύλλογος είχε αποκομίσει όφελος μετά από προβάδισμα αντιπάλου με δύο γκολ.
Μετά από ένα ημίχρονο, στο οποίο επ’ ουδενί δεν ήταν χειρότερος της Ομόνοιας, βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0. Με τις ελπίδες για έξοδο στην Ευρώπη ελάχιστες και αντίπαλο την πιο σταθερή ομάδα της κατηγορίας, πολλοί στη θέση του θα είχαν απογοητευτεί και θα τα είχαν παρατήσει.
Ο Λιάσος Λουκά και οι παίκτες του πιστώνονται ότι δεν παραδόθηκαν μοιρολατρικά. Το πάλεψαν έως εκεί που δεν παίρνει άλλο κι έμειναν με την ικανοποίηση πως αποδείχθηκαν άκρως ανταγωνιστικοί απέναντι στην πρωτοπόρο, επιβεβαίωσαν τη βελτίωσή τους στις τελευταίες αγωνιστικές και θύμισαν πως -εκτός από προφανή μειονεκτήματα- διαθέτουν και αρκετές αρετές.
Δεν επαρκούν για να αισθάνονται ικανοποίηση για το αποτέλεσμα, αρκούν όμως για να… σκάσει ένα χαμόγελο αισιοδοξίας εν όψει της δύσκολης συνέχειας.
