Σε μια εκτενή συνέντευξη στους "Betarades", ο έμπειρος προπονητής αποκαλύπτει το παρασκήνιο της απόλυσής του, την οργή που ένιωσε κατά την αποχώρησή του και το "γιατί" δεν μπορούσε να μιλήσει στον ισχυρό άνδρα των γαλαζοκιτρίνων για δύο ολόκληρα χρόνια.
Αναλυτικά:
«Παίξαμε δύο φορές ομίλους Champions League, ήρθαν πολλά έσοδα στην ομάδα και μία φορά ομίλους Europa League. Πολύ μεγάλοι σύλλογοι και πολύ μεγάλες επιτυχίες και πολύ ωραία παιχνίδια. Ήταν μεγάλη απόλαυση. Εντάξει, ο ΑΠΟΕΛ τότε δεν είχε αυτά τα προβλήματα που έχει τώρα. Τώρα είναι πολύ δύσκολα. Ήταν μια πάρα πολύ ωραία συνεργασία και τις δύο φορές. Παρότι τη δεύτερη φορά ο πρόεδρος, που μπορώ να πω ότι τώρα έχουμε καλές σχέσεις, δεν του είχα μιλήσει για κανένα δυο χρόνια. Από δικιά μου πλευρά δεν ήθελα. Τη δεύτερη φορά με έδιωξε πάρα πολύ άδικα. Με έδιωξε άδικα. Δηλαδή την πρώτη φορά δικαία, δεν είχαμε κάποια άσχημα αποτελέσματα, αλλά δεν μπορούσαν ποτέ να καταλάβουνε. Εγώ δεν καταλαβαίνω τους παράγοντες. Θα γινόμουν πάρα πολύ καλός παράγοντας».
Δεν καταλαβαίνω τους παράγοντες που ακολουθούν αυτή τη βλακεία, που πιστεύουν ότι αν θα διώξω τον προπονητή που είναι καλός και τον έχω αξιολογήσει κάθε μέρα στην καθημερινότητα και είναι πολύ καλός, επειδή έχω άσχημα αποτελέσματα, θα έρθει κάποιος άλλος που είναι χειρότερος από αυτόν και παροδικά θα μου αλλάξει το κλίμα για να μου φέρει καλά αποτελέσματα. Ενώ είναι χειρότερος προπονητής από τον προηγούμενο που είχα. Αυτό το restart που λένε ότι άμα δεν χρειάζεται ένα restart… Με την ίδια λογική κάθε φορά έχουμε άσχημα αποτελέσματα, να αλλάζουμε τον προπονητή να παίρνουμε πρωταθλήματα. Δηλαδή, με έδιωξε στον ΑΠΟΕΛ ενώ ήρθανε πόσα έσοδα στην ομάδα. Τους κοιτάγαμε στα μάτια όλους. Είχαμε πάρει την μια φορά πρωτάθλημα. Τη δεύτερη φορά κινδυνεύαμε να χάσουμε το πρωτάθλημα. Μετά με ξαναπήρε, ξαναμπήκαμε στους ομίλους. Μετά ξανά με έδιωξε και ήθελε πάλι να με πάρει και τρίτη και τέταρτη φορά. Και του λέω: “ρε άνθρωπε του, γιατί θέλεις;” και μου λέει: “Γιατί είσαι ο καλύτερος προπονητής» και το λέω “Τότε γιατί με διώχνεις;» και μου λέει “Άλλο μου λέει τα αποτελέσματα. Είναι αποτελέσματα”. Δηλαδή, είναι μια διαδικασία την οποία, οκέι, μπορεί να την καταλάβεις ως έναν βαθμό».
«Πολύ ωραία εμπειρία η Κύπρος. Πολύ μεγάλη ομάδα ο ΑΠΟΕΛ. Και ο κόσμος. Ίδια είναι η ελληνική νοοτροπία. Με δυσκόλευε πάρα πολύ το πρωτάθλημα. Δεν ήταν στα γούστα μου. Γιατί το ελληνικό πρωτάθλημα, καλύτερα γήπεδα, μεγαλύτερη χώρα. Όταν παίζαμε στο Champions League και μετά έπρεπε να πάω να παίξω στα γήπεδα της Νέας Σαλαμίνας και στον Εθνικό Άχνας, μου φαίνονταν δηλαδή… Μεγάλες διαφορές. Και δεν μπορούσα να προσαρμοστώ, ούτε ο δικός μου εγκέφαλος, ούτε των ποδοσφαιριστών. Και έπρεπε και οι δύο να προσπαθήσουμε να προσαρμοστούμε».
Όταν με απέλυσε τη δεύτερη φορά, βρισκόμουν σε ταξίδι που είχα πάει προπονητικό στην Πορτογαλία και είχαμε ραντεβού με τον Μάρκο Σίλβα. Γιατί τότε θα έκανε συνεργασία με τον ίδιο ατζέντη που είχε τον Μάρκο Σίλβα. Και ο οποίος μου έλεγε πάντα, είναι το γραφείο αυτό το μεγάλο της Pro11, και μου έλεγε πάντα, να σε ρωτήσω μου λέει ρε κόουτς κάτι. Είσαι ο καλύτερος Έλληνας προπονητής με διαφορά. Σε έχω παρακολουθήσει παντού. Δεν στο λέω γιατί, μου λέει, εγώ Έλληνα προπονητή στο γραφείο μου δεν θα έβαζα ποτέ. Για ποιο λόγο, μου λέει, δεν σε παίρνει ο Ολυμπιακός. Γιατί αυτός είχε άκουσμα τον Ολυμπιακό. Του λέω, τι τώρα προσπαθείς να κάνεις ανάλυση με τις μεγάλες ομάδες στην Ελλάδα. Είναι άλλη διαδικασία του Έλληνα».
Όταν γύρισα Κύπρο με είχε απολύσει χωρίς να ξέρω. Δηλαδή μου έλεγε πριν λίγες ημέρες ότι είμαι ο καλύτερος προπονητής και ότι θέλει να ανανεώσουμε τη συνεργασία μας για τα επόμενα χρόνια… Είχαμε ένα άσχημο αποτέλεσμα, ή ισοπαλία ή χάσαμε, και φεύγω στο ταξίδι. Και το μαθαίνω όταν επιστρέφω. Και γίνεται μια φασαρία στο τηλέφωνο με τους παράγοντες. Και τους λέω μην τυχών έρθει στο προπονητικό. Θα πάω μόνος μου στο προπονητικό. Και μου λένε όχι δεν θα έρθει. Προσπαθούσε να μου μιλήσει, δεν του μίλησα ποτέ τότε. Το θυμάμαι σαν τώρα. Από τα νεύρα μου, γιατί το θεωρούσα πολύ άδικο τότε στον ΑΠΟΕΛ, είχα κάτσει στο αυτοκίνητο έξω και βάραγα το καπό. Δηλαδή προσπαθούσα πόση ώρα να συγκρατηθώ για να πάω να χαιρετίσω τους παίκτες. Και αφού τον έκραξα και τον πρόεδρο εκεί στους παίκτες, έφυγα. Μετά τα ξαναβρήκαμε όταν έφερα το Ζαχίντ στον Παναθηναϊκό και τώρα έχουμε πάλι πολύ καλές σχέσεις».
