Σε επίπεδο συμβολισμού δεν θα μπορούσε να συμβεί πιο άρτια.
Στο τελευταίο παιχνίδι του ως γηπεδούχος στο ΓΣΠ, ο ΑΠΟΕΛ υποδέχεται την ερχόμενη Δευτέρα (12.5) την Πάφο.
Ο έκπτωτος πρωταθλητής απέναντι στην άρτι εστεμμένη πρωταθλήτρια. Ένα άτυπο τελετουργικό παράδοσης-παραλαβής των σκήπτρων στο κυπριακό ποδόσφαιρο.
Συνάμα και μια αναμέτρηση των «γαλαζοκιτρίνων» με ό,τι ήθελαν, επεδίωξαν, μα ουδέποτε κατάφεραν να γίνουν στη διάρκεια αυτής της σεζόν.
Στο πρόσωπο της Πάφου ο ΑΠΟΕΛ θα βρει μπροστά του όλα όσα δεν έκανε από το περασμένο καλοκαίρι και του κόστισαν την υποχώρηση και καθίζησή του σε όλα τα επίπεδα.
Εν συντομία, ο ΑΠΟΕΛ θα τεθεί αντιμέτωπος με μια ομάδα, η οποία:
-εμπιστεύτηκε τον προπονητή που την οδήγησε στην κατάκτηση τροπαίου την περασμένη σεζόν
-στελεχώθηκε πιο στοχευμένα κι επιτυχημένα -και το καλοκαίρι και τον χειμώνα
-δεν άλλαξε τον προπονητή της μετά από μόλις πέντε παιχνίδια (κι ας είχε σε αυτά τρεις ήττες έναντι δύο του ΑΠΟΕΛ)
-δημιούργησε (και διατήρησε μετά από τη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου) ένα ρόστερ 25 παικτών (και όχι 30+, όπως ο ΑΠΟΕΛ) που ανταποκρίθηκε επιτυχώς σε τρεις διοργανώσεις
-δεν προχώρησε σε τρεις αλλαγές στην τεχνική ηγεσία εντός της ίδιας αγωνιστικής περιόδου
-άρχισε τη σεζόν με τρεις ήττες στη σειρά, αλλά έκτοτε ουδέποτε έμεινε άνευ νίκης για περισσότερα από δύο παιχνίδια
-δεν είχε σχεδόν την παραμικρή απώλεια απέναντι σε ομάδα εκτός Top6 και (με μια εξαίρεση) εμφανίστηκε άκρως ανταγωνιστή σε όλα τα ντέρμπι
-πορεύτηκε με συγκεκριμένη φιλοσοφία, βασίστηκε σε ένα σύστημα, είχε ευδιάκριτα και άριστα διαμοιρασμένους ρόλους
-δεν αναλώθηκε σε μεγαλοστομίες, αλλά υπογράμμισε εμφατικά στον αγωνιστικό χώρο τις υψηλές βλέψεις της.
Στο κυπριακό ποδόσφαιρο ο ΑΠΟΕΛ εκπροσωπεί ένα μέγεθος πολλαπλάσιο της Πάφου. Αλλά από τα πεπραγμένα της στη σεζόν που βαίνει προς το τέλος της μπορεί να παραδειγματιστεί σε πολλούς τομείς.
