Περίπου ένα τρίμηνο πριν ολοκληρωθεί η σεζόν ο Παναθηναϊκός «χαιρέτισε» πλέον τους βασικούς εγχώριους στόχους του μετά τη δεύτερη ήττα και τον αποκλεισμό από τον ΠΑΟΚ στο Κύπελλο Ελλάδας και ψάχνει από κάπου για να «πιαστεί» και να σώσει οτιδήποτε κι αν... σώζεται απ’ την εφετινή χρονιά.
Στον (θεωρητικό) «τελικό» ή ματς της χρονιάς για τους «πράσινους» η εικόνα τους μέσα στο γήπεδο απέναντι στον ΠΑΟΚ ήταν... μηδέν οξέα, με εξαίρεση τους δύο Αργεντινούς, τον Σαντίνο Αντίνο και τον Βισέντε Ταμπόρδα που το πάλεψαν με ότι είχαν, αλλά απέναντι σε μία ομάδα που λειτουργεί ΚΑΝΟΝΙΚΑ έχοντας τον ίδιο προπονητή εδώ και μία πενταετία, δεν θα μπορούσαν να αλλάξουν τη ροή που είχε πάρει η συγκεκριμένη ημιτελική σειρά μετά τον πρώτο αγώνα στη Λεωφόρο.
Προκρίθηκε η καλύτερη ομάδα, που έχει όλα όσα θα ήθελε να αποκτήσει κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον: Συνοχή, σχέδιο, συγκεκριμένο προσανατολισμό μέσα στο γήπεδο και ισχυρές προσωπικότητες που είναι ικανοί να «κουβαλήσουν» και τους υπόλοιπους στα δύσκολα.
Και προκρίθηκε σχετικά... εύκολα μέσα απ’ τη σειρά των δύο αγώνων, κάνοντας τα βασικά μέσα στο γήπεδο κι εμφανίζοντας πολύ μεγαλύτερη ορμή, κίνητρο, όραμα κι αυτοπεποίθηση στα παιχνίδια.
Το «πλάνο Καραϊσκάκη» δεν λειτούργησε τούτη τη φορά για τον Ράφα Μπενίτεθ για δύο βασικούς λόγους: Πρώτον δεν βρήκε γρήγορο γκολ για να αλλάξει τις ισορροπίες του ζευγαριού και δεύτερον αδυνατούσε να κρατήσει μπάλα. Από το 15’ και μετά άρχισε να «απορροφάει» καλύτερα την πίεση που του ασκούσε ο ΠΑΟΚ λόγω και της ορμής που του δίνει η έδρα του, όμως όταν δεν είσαι σε θέση να διατηρήσεις για περισσότερα από 5-6 δευτερόλεπτα την μπάλα στα πόδια σου και να «χτίσεις» συνεργασίες στο επιθετικό τρίτο, όταν αδυνατείς να βάλεις έστω κι έναν προβληματισμό στον αντίπαλό σου, ενώ είσαι εσύ εκείνος που «κυνηγάει» στο σκορ, όταν είσαι τόσο, μα τόσο ΑΚΙΝΔΥΝΟΣ είναι δεδομένο πως δεν θα έχεις μεγάλη τύχη στο ματς.
Ο παίκτης παραπάνω στον άξονα, έδινε τη δυνατότητα στον ΠΑΟΚ να κυκλοφορεί την μπάλα με ασφάλεια και να ψάχνει ορθολογικά τις δικές του στιγμές στο ματς, απέναντι σε έναν Παναθηναϊκό που μέτρησε την πρώτη τελική του στο 49’ με την ατομική ενέργεια και το πλασέ του Αντίνο.
Το 1-0 απ’ τον Γιακουμάκη σε μία φάση που χάθηκε πλήρως η αμυντική ισορροπία των «πράσινων» έβαλε ουσιαστικά τους... τίτλους τέλους σε κάθε άλλο σενάριο πλην της πρόκρισης του ΠΑΟΚ και η τεράστια γκέλα του Ζαρουρί στο 87’, που οδήγησε στο 2-0 του Χατσίδη απλώς έδωσε μεγαλύτερη διάσταση στην πρόκριση της ομάδας του Ραζβάν Λουτσέσκου.
Αυτά που του έχουν απομείνει...
Το ημερολόγιο λέει 11 Φεβρουαρίου και ξημερώνει η 12η για έναν Παναθηναϊκό που πλέον δεν μπορεί να προσδοκά κάτι ικανό για να «γλυκάνει» λίγο της σεζόν του. Και στους επόμενους τρεις μήνες καλείται να μαζέψει τα... κομμάτια του και να βρει κίνητρα, πρώτον για να μπει στην τετράδα των playoffs και να μην υποστεί ένα ανεπανάληπτο «κάζο», δεύτερον για να κάνει ότι περισσότερο και καλύτερο μπορεί στην Ευρώπη για να «φτιάξει» τη βαθμολογία του και τρίτον, να αρχίσει να βάζει πλέον αρχές, πλάνο και ρόλους στο παιχνίδι του, προσπαθώντας να φτιάξει κάτι καλύτερο μέχρι το φινάλε της σεζόν.
Θλιβερή η διαπίστωση πως έχεις μπροστά σου άλλους τρεις μήνες μπάλας κι ο Παναθηναϊκός, που έχει χρησιμοποιήσει τέσσερις ενδεκάδες παίκτες σε 6,5 μήνες, δεν έχει τίποτε περισσότερο για να «ψάξει» και να περιμένει απ’ αυτή τη χρονιά.
Πηγή: athletiko.gr
