Ο ηγέτης της Σενεγάλης, Σαντιό Μανέ και ο Μαροκινός, Ασράφ Χακίμι, ο οποίος ψηφίσθηκε κορυφαίος Αφρικανός ποδοσφαιριστής του 2025, είναι οι αδιαμφισβήτητοι «αστέρες» των ομάδων τους, αλλά βιώνουν αντίθετες πορείς στην εφετινή διοργάνωση. Ο Μανέ έχει πετύχει με δύο γκολ, συμπεριλαμβανομένου ενός στον ημιτελικό εναντίον της Αιγύπτου (1-0), ενώ παράλληλα έχει δείξει την ανιδιοτέλειά του με τρεις ασίστ. Ένα από τα «κλειδιά» στον τελικό θα είναι η ικανότητα του Χακίμι να τον περιορίσει στην δεξιά πτέρυγα. Ο Μαροκινός αρχηγός, που θεωρείται ο καλύτερος στον κόσμο στη θέση του, άργησε να μπει στην διοργάνωση, λόγω τραυματισμού, όμως πλέον είναι έτοιμος να διεκδικήσει το τρόπαιο. Ο Χακίμι της περασμένης σεζόν με την Παρί Σεν Ζερμέν δεν έχει... εμφανισθεί ακόμη στο Μαρόκο. Ενώ στα αμυντικά του καθήκοντα ήταν αποφασιστικός και ιδιαίτερα στις «στημένες» φάσεις, η επιθετική του συμβολή ήταν ελάχιστη και δεν έχει προσφέρει την ίδια αμυντική σταθερότητα με τους συμπαίκτες του, οι οποίοι παρόλα αυτά αποτελούν την πιο αδιαπέραστη άμυνα στο τουρνουά.
Παράλληλα, ο Μαροκινός, Μπραχίμ Ντίαζ, ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης με πέντε γκολ, διαπρέπει στο τουρνουά, την ώρα που ο Εντουάρ Μεντί, ένας από τους βετεράνους «σωματοφύλακες» της Σενεγάλης, πιθανότατα παίζει μια από τις τελευταίες του σεζόν με την εθνική ομάδα. Η μονομαχία Ντίαζ-Μεντί θα εξαρτηθεί κυρίως από την ικανότητα του Μαροκινού βιρτουόζου να βρει την επιπλέον ενέργεια για να αποφεύγει τους αμυντικούς, κάτι που δεν κατάφερε να κάνει εναντίον της Νιγηρίας στον ημιτελικό. Βασικός παίκτης για την Σενεγάλη κατά την διάρκεια των αγωνιστικών περιόδων 2019 και 2022, ο Εντουάρ Μεντί θα αναλάβει επίσης τον ρόλο του αμυντικού ηγέτη για τους «Λιοντάρια της Τεράνγκα», απουσία του τιμωρημένου Καλιντού Κουλιμπαλί.
Ο Νουσέρ Μαζράουι και ο Ιλιμάν Ντιαγέ είναι τα «μαχαίρια» των προπονητών τους. Ο Μαροκινός έπαιξε στην θέση που προτιμά (σ.σ. στα δεξιά), κατά την διάρκεια των πρώτων δύο αγώνων των «Λεόντων του Ατλαντα», όταν ο Χακίμι ήταν εκτός σχεδιασμού. Ο αμυντικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια του πρώτου αγώνα εναντίον των Νήσων Κομορών, όπου οι περισσότεροι συμπαίκτες του κουράσθηκαν από την πίεση, ήταν ένας από τους λίγους που ανταποκρίθηκαν στις προσδοκίες. Επιλεγμένος στην καλύτερη Ομάδα της CAF για την φάση των ομίλων, ο Μαζράουι συνέχισε την σειρά των εξαιρετικών εμφανίσεών του, παίζοντας στην αριστερή πτέρυγα όταν ο Χακίμι επανήλθε στην αρχική ενδεκάδα. Ο Ιλιμάν Ντιαγέ έχει επίσης μετακινηθεί από θέση σε θέση από τον προπονητή του, Παπέ Τιάου. Άλλοτε πίσω από δύο επιθετικούς, άλλοτε στην δεξιά πλευρά της μεσαίας γραμμής, ήταν καταλυτικός όταν αγωνίσθηκε ως δεξιός εξτρέμ. Εναντίον του Μάλι στα προημιτελικά, όπου ανακηρύχθηκε παίκτης του αγώνα, και εναντίον της Αιγύπτου στα ημιτελικά. Ο Ντιαγέ, όπως και ο Παπέ Γκουέγι, συμβολίζουν την αλλαγή... φρουράς εντός των «Λιονταριών της Τεράνγκα».
Τέλος, ο βετεράνος Σενεγαλέζος, Ιντρίσα Γκουέγιε, ο οποίος σύντομα θα γίνει 37 ετών, αγωνίζεται στο έκτο του Κύπελλο Εθνών Αφρικής, έχει συμμετάσχει και στους έξι αγώνες της Σενεγάλης μέχρι στιγμής και αναμένεται να φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού στον τελικό εναντίον του Μαρόκου, απουσία του τιμωρημένου Καλιντού Κουλιμπαλί, για την 133η συμμετοχή του. Ο 24χρονος Νιλ Ελ Αϊνάουι, με 12 συμμετοχές από τον Σεπτέμβριο του 2025, άργησε να ενταχθεί στην εθνική Μαρόκου, προτιμώντας να εξελιχθεί σε συλλογικό επίπεδο. Ο Ουαλίντ Ρεγκραγκί είναι ευχαριστημένος που επέμεινε και δεν εγκατέλειψε την επιλογή του υιού του τενίστα, Γιουνές Ελ Αϊνάουι, ο οποίος είναι πολύ δημοφιλής στο Μαρόκο. Ανάμεσα στους βετεράνους, Αζεντίν Ουναϊ και Σοφιάν Αμραμπάτ, ο νεαρός σταδιακά έγινε ο «ακρογωνιαίος λίθος» της μαροκινής μεσαίας γραμμής, με το ταλέντο του να κάνει ιδιαίτερη αίσθηση κατά την διάρκεια του ημιτελικού εναντίον της Νιγηρίας.
