Οι Λαρνακείς, κυρίως στο δεύτερο μέρος, δεν έμοιαζαν με ομάδα που «κυνηγα» τον τίτλο, αλλά με σύνολο που αδυνατεί να διαχειριστεί το προβάδισμα, όταν δέχεται πίεση από τον αντίπαλο. Η ομάδα του Ιδιάκεθ προηγήθηκε (37΄) με το πέναλτι του Μιλίτσεβιτς και σε ένα ματς με αρκετές καλές φάσεις «κρατούσε» το ιδανικό σενάριο. Σκορ υπέρ της, έλεγχο ρυθμού και αντίπαλο που όφειλε να ρισκάρει για να πάρει κάτι στην έδρα του, κόντρα σε «μεγάλο» αντίπαλο. Παρ’ όλα αυτά, δεν τα κατάφερε και «λύγισε» σε δύο στατικές φάσεις, επιτρέποντας σε Αντωνίου (64΄) και Μουαντίπ (77΄) να γυρίσουν το ματς, σε μια βραδιά όπου η συγκέντρωση στην άμυνα έπρεπε να είναι αδιαπραγμάτευτη.
Ο Βάσκος τεχνικός το σημείωσε με σαφήνεια: «Μια κακή μέρα για εμάς…». Η παραδοχή είναι γεμάτη ειλικρίνεια, όμως δεν αρκεί, καθώς το «τρένο» του πρωταθλήματος απομακρύνεται. Όταν γνωρίζεις ότι η Ομόνοια έχει ήδη ηττηθεί (1-0) στο ΓΣΠ και δεν «μασάς σίδερα» να «κρατήσεις» το σκορ, υπάρχουν βαριές ευθύνες.Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αγωνιστικό, αλλά και ψυχολογίας. Η ΑΕΚ έδειξε ότι δυσκολεύεται να «σκοτώσει» τέτοια παιχνίδια και φανέρωσε «παγωμάρα» στις λεπτομέρειες των φάσεων.
Η ουσία είναι μία και ισχυρή. Η ΑΕΚ έμεινε κολλημένη στην τρίτη θέση, στο -8 από την κορυφή και την Ομόνοια, έχοντας σπαταλήσει μια από τις πιο σημαντικές ευκαιρίες για να εισχωρήσει δυνατά στη συζήτηση του τίτλου. Το βράδυ του «Αντώνης Παπαδόπουλος» πρέπει να λειτουργήσει ως ηχηρό καμπανάκι για όλους στο οικοδόμημα, αλλιώς θα καταγραφεί στην ιστορία άλλη μία σεζόν δίχως την υπέρβαση.
