Τόσο γρήγορα αλλάζουν τα πράγματα στο ποδόσφαιρο…
Η νίκη-πρόκριση επί της Ομόνοιας (2-1) στο ΓΣΠ την περασμένη Τετάρτη (4.2) ήταν το αδιαμφισβήτητο ζενίθ της ΑΕΛ στην τρέχουσα αγωνιστική περίοδο, η ήττα από τη Freedom24 Krasava ΕΝΥ (3-0) το βράδυ της Δευτέρας (9.2) το ξεκάθαρο ναδίρ της επί ημερών του Ούγκο Μαρτίνς.
Ναι, προηγήθηκε και πιο βαριά ήττα (4-0 από τον Άρη, στις 19.10), αλλά εκείνο το παιχνίδι ήταν μόλις το τρίτο μετά την έλευση του Πορτογάλου, το μέγεθος του αντιπάλου μεγαλύτερο, η προσπάθεια (τουλάχιστον στο πρώτο ημίχρονο) εμφανής.
Στο «Αμμόχωστος-Επιστροφή», απέναντι στη νεοφώτιστη, η ΑΕΛ πραγματοποίησε την πιο άνευρη, άχρωμη και άοσμη, την πιο νωχελική και «μπλαζέ» εμφάνισή της στη σεζόν.
Όλη η φόρα και η αυτοπεποίθηση, όλος ο «αέρας» από την επιτυχία στο κύπελλο ουδέποτε κεφαλαιοποιήθηκαν. Έκαναν τη διαφορά, αλλά εις βάρος των «γαλαζοκιτρίνων» που (υπερφίαλα και αλαζονικά) πίστεψαν ότι θα κέρδιζαν την ΕΝΥ στο ρελαντί ή στον αυτόματο πιλότο.
Η υστέρηση σε νοοτροπία πείραξε περισσότερο κι από την ήττα, η οποία «πόνεσε» διπλά δεδομένου ότι μετά τη νίκη της ΑΕΚ επί του ΑΠΟΕΛ ο λεμεσιανός σύλλογος είχε τη δυνατότητα να πλησιάσει σε απόσταση βολής την έκτη θέση.
Μια ευκαιρία που η ΑΕΛ άφησε να χαθεί ελαφρά τη καρδία…
