Το αβίαστο συμπέρασμα όσων παρακολούθησαν το ντέρμπι στο «Στέλιος Κυριακίδης» είναι πως ο ΑΠΟΕΛ θα μπορούσε να είχε κερδίσει με την ίδια ευκολία που θα μπορούσε να είχε χάσει.
Το 0-0 με την Πάφο δεν είναι ούτε ένα εκτός προγράμματος ούτε ένα καταδικαστικό αποτέλεσμα. Σηματοδότησε, ωστόσο, την πρώτη «αφλογιστία» των «γαλαζοκιτρίνων» καθώς και την τέταρτη αποτυχημένη απόπειρα για μια εκτός έδρας νίκη (0-2-2) στο τρέχον πρωτάθλημα.
Αμφότερα δίνουν τροφή για προβληματισμό, κυρίως επειδή ήλθαν σ’ ένα παιχνίδι, στο οποίο ο σύλλογος της Λευκωσίας πήγε τόσο «γεμάτος» όσο ουδεμία άλλη φορά στις προηγούμενες αγωνιστικές.
Η πληθώρα εναλλακτικών μεγέθυνε επίσης και το παράδοξο που καταγράφηκε για τον ΑΠΟΕΛ στο «Στέλιος Κυριακίδης». Οι αξιόλογες ευκαιρίες των «γαλαζοκιτρίνων» για ένα γκολ ολοκληρώθηκαν στο 65ο λεπτό, έκτοτε η ομάδα που επέβαλε τον ρυθμό της και απείλησε για το 1-0 ήταν η γηπεδούχος.
Συνυπολογιζομένων του ταξιδιού και του απαιτητικού αγώνα με την Αταλάντα στο Μπέργκαμο, το αναμενόμενο σκηνικό ήταν το αντίστροφο. «Πατώντας» πάνω στην κόπωση της Πάφου οι «γαλαζοκίτρινοι» να κυριαρχήσουν όσο περνούσε ο χρόνος. Προέκυψε το ακριβώς αντίθετο και αυτό αποτελεί τροφή για σκέψη για τον Νίκο Παπαδόπουλο, το επιτελείο και τους παίκτες του.
