Πέρασαν από την Εθνική πολλές γενιές ποδοσφαιριστών, ενδεχομένως με περισσότερη ποιότητα από αυτή που διαθέτει η σημερινή ομάδα. Πέρασαν προπονητές με διαφορετικές φιλοσοφίες και προσεγγίσεις. Κανείς, όμως, δεν κατάφερε να οδηγήσει την Κύπρο σε μια επιτυχία που να αλλάξει ουσιαστικά την εικόνα της.
Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλές χώρες η Εθνική ομάδα αποτελεί σημείο αναφοράς και αγαπημένη επιλογή των φιλάθλων, ενώ στην Κύπρο ένα σημαντικό ποσοστό του κόσμου εξακολουθεί να αδιαφορεί. Η απουσία διακρίσεων, οι απογοητεύσεις και η έλλειψη μιας σταθερής εικόνας που να εμπνέει αισιοδοξία δημιούργησαν αυτή την απόσταση.
Η σημερινή Εθνική, ωστόσο, επιχειρεί να αλλάξει τα δεδομένα. Υπάρχει μια φιλοσοφία, ένα πλάνο που οραματίστηκε και υλοποιεί η ΚΟΠ. Ο ερχομός του Άκη Μάντζιου αποτέλεσε την πρώτη κίνηση. Ακολούθησε η προσπάθεια στελέχωσης της ομάδας με ποδοσφαιριστές που έχουν θέση στην Εθνική, οι επαφές για την προσέλκυση παικτών από την Αγγλία, η αναβάθμιση της καθημερινής λειτουργίας και ο ξεκάθαρος διαχωρισμός αρμοδιοτήτων. Ο προπονητής έχει την ευθύνη του αγωνιστικού κομματιού και η ΚΟΠ του οργανωτικού. Ο καθένας στον δικό του ρόλο, με κοινό στόχο.
Τα αποτελέσματα δεν έρχονται από τη μια μέρα στην άλλη. Χρειάζονται υπομονή, επιμονή και συνέπεια. Είναι, όμως, γεγονός ότι ο Άκης Μάντζιος έχει αλλάξει τη νοοτροπία της ομάδας. Είναι επίσης γεγονός ότι στο κομμάτι της Εθνικής ομάδας η ΚΟΠ δείχνει διαφορετική προσέγγιση.
Από την πρώτη ημέρα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός έθεσε ως στόχο να αλλάξει πράγματα και να οδηγήσει την Εθνική ένα βήμα μπροστά. Στα ποδοσφαιρικά στέκια υπήρχαν πολλοί που αμφισβητούσαν ότι μπορούσε να πετύχει κάτι ουσιαστικό.
Κι όμως, όταν υπάρχει σχέδιο, οργάνωση και συνέπεια, τα αποτελέσματα μπορούν να ακολουθήσουν. Η Κύπρος έχει πλέον εξασφαλίσει τη δεύτερη θέση στον όμιλό της στο Nations League, πετυχαίνοντας κάτι που δεν είχε καταφέρει ποτέ στην ιστορία της σε οποιαδήποτε προκριματική φάση που συμμετείχε.
Είναι κατόρθωμα; Ναι, αν αναλογιστεί κανείς από πού ξεκίνησε και τι είχε πετύχει η Εθνική τα προηγούμενα χρόνια. Είναι τίτλος; Όχι. Είναι πρόκριση σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης; Όχι. Είναι, όμως, ένα σημαντικό βήμα και μια ιστορική επίδοση που δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέα.
Από τον ρόλο του αδύναμου κρίκου δεν περνάς μέσα σε μια ημέρα σε εκείνον της ομάδας που διεκδικεί διακρίσεις. Χρειάζεται χρόνος, δουλειά και συνέχεια. Η Εθνική έκανε ένα βήμα που για χρόνια έμοιαζε μακρινό. Τώρα καλείται να χτίσει πάνω σε αυτό.
Η άνοιξη δεν ήρθε ακόμη. Για πρώτη φορά, όμως, υπάρχουν σοβαροί λόγοι να πιστεύουμε ότι μπορεί να έρθει.
