Η αναμέτρηση με την ΑΕΚ άφησε στην Ομόνοια μια έντονη αίσθηση ανεκπλήρωτου, καθώς η συνολική εικόνα του παιχνιδιού δεν συμβαδίζει με το τελικό αποτέλεσμα. Οι «πράσινοι» πλήρωσαν την αναποτελεσματικότητά τους στο πρώτο ημίχρονο, διάστημα στο οποίο είχαν τον απόλυτο έλεγχο και δημιούργησαν κλασικές ευκαιρίες για να προηγηθούν. Όταν όμως σπαταλάς μεγάλες φάσεις από πλεονεκτική θέση, ο άγραφος νόμος του ποδοσφαίρου σε τιμωρεί, και αυτό ακριβώς συνέβη στο ξεκίνημα της επανάληψης.
Το γρήγορο γκολ της ΑΕΚ με την έναρξη του δευτέρου μέρους άλλαξε πλήρως τις ισορροπίες. Η Ομόνοια, που μέχρι τότε αμυνόταν αποτελεσματικά περιορίζοντας τον αντίπαλο κυρίως σε στατικές φάσεις, έχασε τη συνοχή της. Μετά το 1-0, αλλά και μετά το 2-0, η ομάδα δεν διαχειρίστηκε το παιχνίδι με την απαιτούμενη ψυχραιμία και καθαρό μυαλό, παρουσιάζοντας κενά στην απόδοσή της.
Παρά το σκορ, οι ποδοσφαιριστές δεν κατέθεσαν τα όπλα και προσπάθησαν να αντιδράσουν. Η φάση με το δοκάρι του Εβάντρο θα μπορούσε να αλλάξει τη ροή του αγώνα, αφού μια πιθανή μείωση του σκορ εκεί θα έδινε νέα ψυχολογία για την ανατροπή. Ωστόσο, σε εκείνο το χρονικό σημείο έγινε εμφανές και το έλλειμμα φρεσκάδας. Το επιβαρυμένο πρόγραμμα με τα συνεχή παιχνίδια ανά λίγες ημέρες λειτούργησε ανασταλτικά, ειδικά απέναντι σε έναν αντίπαλο που είχε την άνεση να προετοιμαστεί χωρίς μεσοβδόμαδες υποχρεώσεις.
Το τελικό αποτέλεσμα αποτελεί ένα σκληρό αλλά χρήσιμο μάθημα. Η επόμενη μέρα απαιτεί σωστή διαχείριση της κόπωσης, μεγαλύτερη συγκέντρωση στην τελική προσπάθεια και, πάνω απ' όλα, άμεση αντίδραση όταν οι συνθήκες του αγώνα στραβώνουν.
