ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Η ήττα (2-0) από την ΑΕΚ ανέδειξε ως βασικό πρόβλημα στη «μάχη» την αποτελεσματικότητα, καθώς οι «πράσινοι» βρέθηκαν σε θέση για να σκοράρουν, αλλά δεν μετέτρεψαν τις προϋποθέσεις σε τέρμα, επιτρέποντας στον αντίπαλο να καθορίσει την έκβαση του αγώνα της έβδομης αγωνιστικής. Για την ομάδα του Χένινγκ Μπεργκ, η αποτίμηση της επιθετικής λειτουργίας χρειάζεται συγκεκριμένη προσέγγιση. Δεν επρόκειτο για ένα παιχνίδι στο οποίο απουσίασε η δημιουργία. Αντίθετα, η Ομόνοια είχε σημαντικές στιγμές, κυρίως στο πρώτο ημίχρονο και στην έναρξη του δευτέρου, όμως υστέρησε στην τελική εκτέλεση. Ο Παλεάρι αποτέλεσε καθοριστικό «εμπόδιο», χωρίς αυτό να απαλλάσσει τους επιθετικούς από την ευθύνη των επιλογών τους.
Ο Ντιονί «έφτιαξε» δύο χαρακτηριστικές ευκαιρίες, ενώ ο Μοντνόρ, πέρα από τη δημιουργική συμμετοχή του, αστόχησε από πλεονεκτική θέση στο πρώτο μέρος, ενώ ο Τάνκοβιτς δεν έδωσε την καθοριστική επιθετική ενέργεια που αναζητούσε η ομάδα του. Εκτός καλής φόρμας έμεινε και ο Κόστα, παρά το δοκάρι. Οι συγκεκριμένες φάσεις εξηγούν γιατί ήρθε το απόλυτο «μηδέν», υπήρξαν κινήσεις, συνεργασίες και πρόσβαση στην αντίπαλη περιοχή, ωστόσο σε εκείνο το σημείο έλειψε η ακρίβεια. Μάλιστα, ακόμη και μετά το προβάδισμα της ΑΕΚ, το δοκάρι του Κόστα διατήρησε την εικόνα μιας ομάδας που απειλούσε και είχε φάσεις, αλλά δεν έβρισκε απάντηση στο γήπεδο. Το ζητούμενο για τον Μπεργκ είναι να διατηρήσει τα στοιχεία που παρήγαγαν ευκαιρίες και να διορθώσει όσα στέρησαν το τέρμα για πρώτη φορά μετά τη τρίτη αγωνιστική κόντρα στον Απόλλωνα (0-0) και την ισοπαλία των δύο ομάδων. Η επιθετική βελτίωση είναι απαραίτητη, διότι ακολουθεί άλλο ένα «μεγάλο» ματς με την ΑΕΛ μέσα στο ΓΣΠ.
