ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Ο περσινός αποκλεισμός στα προημιτελικά του Κυπέλλου, με ήττα (1-2) στην παράταση, διέκοψε ένα σερί καλών αποτελεσμάτων. Μάλιστα, πριν από εκείνο το παιχνίδι, οι «πράσινοι» μετρούσαν πέντε διαδοχικές νίκες ως γηπεδούχοι απέναντι στους «γαλαζοκίτρινους», σε όλες τις διοργανώσεις, με συνολικό απολογισμό τερμάτων 15-2, ένα εκκωφαντικό νούμερο. Το στοιχείο δεν αποτυπώνει μόνο την αποτελεσματική αξιοποίηση της έδρας, αλλά και τη συχνότητα με την οποία η ομάδα έβρισκε επιθετικές λύσεις. Το σκοράρισμα αποτελεί τον κοινό παρονομαστή αυτών των αναμετρήσεων. Ακόμη και στον αγώνα που έφερε τον αποκλεισμό, η Ομόνοια βρήκε δίχτυα, χωρίς όμως να εξασφαλίσει την πρόκριση. Συνεπώς, η παραγωγικότητα απέναντι στην ΑΕΛ αποτελεί θετικό προηγούμενο, ωστόσο, δεν φέρνει καμία εγγύηση αποτελέσματος. Το περσινό πάθημα αναδεικνύει την ανάγκη να συνδυαστεί η επιθετική αποτελεσματικότητα με μεγαλύτερη αμυντική ασφάλεια.
Αυτό αποκτά ιδιαίτερη σημασία απέναντι στη φετινή ΑΕΛ του Μάρτινς. Οι «λέοντες» έχουν αγωνιστικές προοπτικές και βρίσκονται κοντά στην κορυφή του πίνακα, έχοντας συγκεντρώσει 15 βαθμούς στις πρώτες επτά αγωνιστικές, τρεις περισσότερους από τους «πράσινους».
Για την Ομόνοια, το όφελος της προϊστορίας βρίσκεται στην αυτοπεποίθηση που μπορεί να προσφέρει, αφού η έδρα έχει αποδειχθεί σημαντικό πλεονέκτημα, αλλά χρειάζεται να αξιοποιηθεί εκ νέου μέσα από την καλή απόδοση. Το ζητούμενο είναι να διατηρήσει όσα τη βοήθησαν να κυριαρχήσει στις προηγούμενες συναντήσεις, αποφεύγοντας παράλληλα όσα «πλήρωσε» στην τελευταία «μάχη». Απέναντι σε μια ΑΕΛ με διαφορετικές απαιτήσεις, η επιστροφή στις νίκες περνά από την ισορροπία, τη συγκέντρωση και την ουσιαστική αξιοποίηση των ευκαιριών μπροστά στην εστία των «λεόντων».
