Η νίκη-δήλωση προθέσεων είχε έλθει την προηγούμενη αγωνιστική με το 3-1 επί της πρωτοπόρου ΑΕΛ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Θα μπορούσε να είχε έλθει και στην έκτη αγωνιστική, απέναντι στην ΑΕΚ, αλλά τότε δέχτηκε το «μοιραίο» χτύπημα στο 90ό λεπτό.
Το 2-1 επί της Ανόρθωσης είναι ταυτόσημο ως σκορ με το 2-1 επί του Ολυμπιακού, αλλά η μέρα με τη νύχτα σε ό,τι αφορά την εμφάνιση.
Στο ΓΣΠ ο Άρης πανηγύρισε μια τυχερή νίκη που δεν άξιζε βάσει απόδοσης, κόντρα στην «Κυρία» πήρε με buzzer beater τρεις βαθμούς που είχε αποδείξει ότι εδικαιούτο -κόντρα σε μια σειρά από αντιξοότητες.
Ένα άκρως νεανικό και υπό διαμόρφωση σύνολο δεν είναι αυτονόητο (μάλλον το αντίθετο) πως μπορεί να διαχειριστεί αποτελεσματικά δύο σημαντικές αναποδιές (τραυματισμός Σαρφό, αυτογκόλ Καλούλου) μέσα σε διάστημα πέντε λεπτών.
Ούτε είναι αυτονόητο πως θα επιμένει (ενίοτε βιαστικά και ανορθόδοξα) να βρει το τέρμα της νίκης σ’ ένα παιχνίδι, στο οποίο μετά την ισοφάριση δεν είχε δημιουργήσει κλασική ευκαιρία.
Η «ελαφρά ταξιαρχία» πιστώνεται και το μεν και το δε, όπως και ο Αρτσιόμ Ράτζκοφ πιστώνεται πως αυτή τη φορά με τις αλλαγές του δεν αντέδρασε στα δεδομένα που του εμφάνισε ο αγωνιστικός χώρος, αλλά επιχείρησε να τα διαμορφώσει -και δικαιώθηκε.
Το 2-1 επί της Ανόρθωσης είναι μια νίκη-επιβεβαίωση πως ο λεμεσιανός σύλλογος είναι σε τροχιά δημιουργίας ενός τόσο ανταγωνιστικού συνόλου, ώστε να διεκδικήσει με καλές πιθανότητες την είσοδο στην εξάδα και την έξοδο στην Ευρώπη.
Μέχρι σήμερα αυτές οι διακηρύξεις έμοιαζαν περισσότερο με ευσεβοποθισμούς και λόγια του αέρα. Πλέον έχουν αρχίσει να στηρίζονται σε αγωνιστικά επιχειρήματα.
Μεγαλύτερο κέρδος από τους τρεις βαθμούς.
