Οι 18 βαθμοί μετά τις πρώτες εννέα αγωνιστικές αποτελούν μια θετική παρακαταθήκη, όμως πίσω από τη βαθμολογική συγκομιδή υπάρχουν αδυναμίες που δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητες. Η ΑΕΛ έχει χτίσει μια καλή βάση με έξι νίκες και τρεις ήττες, χωρίς ακόμη να συμβιβαστεί με την ισοπαλία, ωστόσο η συνέχεια προμηνύεται απαιτητική. Η αμυντική αστάθεια, η εικόνα στα ντέρμπι και η επιθετική παραγωγή συνθέτουν το τρίπτυχο στο οποίο χρειάζεται να παρουσιάσει βελτίωση, εάν θέλει να διεκδικήσει με αξιώσεις τους στόχους της.
Αμυντική λειτουργία
Το μεγαλύτερο καμπανάκι αφορά την άμυνα. Με 14 γκολ παθητικό, η ΑΕΛ διαθέτει τη χειρότερη αμυντική επίδοση ανάμεσα στις ομάδες της πρώτης εξάδας. Η βελτίωση της ανασταλτικής λειτουργίας είναι επιβεβλημένη, με μεγαλύτερη συγκέντρωση, καλύτερες τοποθετήσεις και λιγότερα λάθη, ιδιαίτερα απέναντι σε αντιπάλους με ταχύτητα και ποιότητα.
Η εικόνα στα ντέρμπι
Σε πέντε παιχνίδια υψηλών απαιτήσεων, η ομάδα πανηγύρισε δύο νίκες και γνώρισε τρεις ήττες. Κέρδισε Ανόρθωση και Πάφο, αλλά έχασε από ΑΠΟΕΛ, Άρη και Ομόνοια. Πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο απαιτείται βελτίωση, καθώς η συνέπεια στα ντέρμπι μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική στη μάχη της εξάδας.
Η επιθετική παραγωγή
Με 14 τέρματα ενεργητικό, η ΑΕΛ διαθέτει την πέμπτη καλύτερη επίθεση ανάμεσα στις ομάδες της πρώτης εξάδας. Η δημιουργία περισσότερων ευκαιριών και η μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα στο τελευταίο τρίτο του γηπέδου αποτελούν ζητούμενα για τη συνέχεια.
