Ακριβώς μία εβδομάδα πριν την επίσκεψή του στο ίδιο γήπεδο για το «παιχνίδι της χρονιάς (του)» ο Απόλλωνας ηττήθηκε 5-2 από την Ομόνοια στο ΓΣΠ, για την 36η αγωνιστική του πρωταθλήματος.
Ήταν μόλις η δεύτερη φορά επί των ημερών του Ερνάν Λοσάδα που οι «κυανόλευκοι» γνώρισαν την ήττα με διαφορά τριών τερμάτων (σ.σ. η πρώτη ήταν το 3-0 από τον Άρη, στα πλέι οφ), αλλά η πρώτη που η εστία τους παραβιάστηκε πέντε φορές.
Αυτό το γεγονός σε συνδυασμό με τη μόλις μία ανέπαφη εστία στις τελευταίες 13 αγωνιστικές ασφαλώς μπορούν -κι ενδεχομένως οφείλουν- να εγείρουν έναν προβληματισμό στο Κολόσσι εν όψει του τελικού του κυπέλλου κόντρα στην Πάφο (29.5).
Από την άλλη, ωστόσο, για τον Απόλλωνα υπάρχουν μια σειρά από «ελαφρυντικά» ή, αν θέλετε, από παραμέτρους που μετριάζουν τη βαρύτητα του συγκεκριμένου αποτελέσματος.
Πρώτον, αντίπαλος ήταν η κατά τεκμήριο καλύτερη ομάδα της σεζόν. Δεύτερον, το διακύβευμα στην αναμέτρηση της περασμένης Παρασκευής (σ.σ. δεύτερη θέση) ωχριά μπροστά στο αντίστοιχο της ερχόμενης Παρασκευής (σ.σ. κατάκτηση ενός τροπαίου και εισιτήριο για το Γιουρόπα Λιγκ αντί για το Κόνφερενς Λιγκ).
Τρίτον, ο Λοσάδα έδειξε τις προθέσεις και τις σκέψεις του, όταν στην αρχή του δευτέρου ημιχρόνου και με το σκορ στο 1-1 απέσυρε τρεις βασικές μονάδες (Λιούμπιτς, Ροντρίγκες, Τόμας) και λίγο μετά τη συμπλήρωση μιας ώρας (με το σκορ στο 2-1) «τράβηξε» στον πάγκο ακόμη μία (Μάρκες).
Κατά συνέπεια, η πρόβα τζενεράλε ήταν μεν αποτυχημένη, αλλά το συγκεκριμένο αποτέλεσμα δύσκολα μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα κάποιος ότι αποτελεί πρόκριμα για τον τελικό του κυπέλλου.
