Το τέρμα του Κίνα έπειτα από ιδανική συνεργασία που ξεκίνησε από βαθιά μπαλιά του Νταβίντ Λουίζ (15΄) επιβεβαίωσε ότι η ομάδα διαθέτει αυτοματισμούς και ποιότητα στο build‑up, όμως η απάντηση του Λιούμπιτς (35΄) και κυρίως το δοκάρι του Τόμας (56΄) υπενθύμισαν πως στα «μεγάλα» παιχνίδια μπορεί να «πληρώσεις» κάθε αδράνεια.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένει το ίδιο, η μερική εξάρτηση από τις εμπνεύσεις του Άντερσον στο επιθετικό τρίτο των «γαλάζιων». Όταν ο φιλόδοξος άσος δεν είναι στην καλύτερη μέρα του, η Πάφος FC δυσκολεύεται να βρει το «καθαρό» τελείωμα που θα μετατρέψει την καλή εικόνα σε δυναμικές επικρατήσεις. Η ομάδα του Άλμπερτ Θελάδες έχει δομή, πειθαρχία, κατοχή, αλλά συχνά της λείπει το ένστικτο του «δολοφόνου», κάτι που είχε την περσινή περίοδο. Η πικρία της εξέδρας είναι κατανοητή, καθώς μία νίκη κόντρα στους «κυανόλευκους» θα έσπρωχνε την ομάδα πάνω από τον Απόλλωνα στη βαθμολογία και θα αναζωπύρωνε ουσιαστικά τη συζήτηση για την κορυφαία δυάδα του «μαραθωνίου».
Η Πάφος FC έμεινε τέταρτη με 52 βαθμούς, βλέποντας τον Απόλλωνα στους 54 και την Ομόνοια να διατηρεί απόσταση ασφαλείας στο +10. Το θετικό είναι πως παραμένει σταθερά εντός τετράδας, με το ευρωπαϊκό εισιτήριο, προς το παρόν, στο «τσεπάκι» της. Το ζητούμενο, όμως, στα εναπομείναντα εννέα παιχνίδια είναι ξεκάθαρο, λιγότερα «σχεδόν» και περισσότερες νίκες. Αν δεν ανέβει επίπεδο στην τελική προσπάθεια, η Πάφος FC κινδυνεύει να κλείσει μια σεζόν με ωραία ποδοσφαιρική ιστορία, αλλά χωρίς το κάτι παραπάνω στο σύνολο της.
