Ο Μπεργκ άρχισε να αδικεί τον εαυτό του

Ο Μπεργκ άρχισε να αδικεί τον εαυτό του thumb

Ο Χένινγκ Μπεργκ πέτυχε τεράστια πράγματα στην Ομόνοια.. Καμία αμφιβολία περί τούτου. Ομάδα που στην περασμένη σεζόν έκανε εξαιρετικά πράγματα. Ξεκινώντας από το μηδέν, έφτασε να οδηγεί το πρωτάθλημα, αλλά και να είναι στα ημιτελικά του κυπέλλου..Ομάδα που έπαιζε μπάλα υψηλού επιπέδου, έβγαζε εξαιρετική νοοτροπία, έχαιρε θαυμασμού από τους φίλους της και σεβασμού από τους αντιπάλους της. Αυτή η ομάδα, ο κορμός και το μοντέλο της,  με την σφραγίδα του Μπεργκ τράβηξε το κουπί και πέτυχε την ευρωπαϊκή υπέρβαση. 

Την ίδια ώρα ο Νορβηγός τόλμησε να εμπιστευτεί νεαρούς, όχι ένα ούτε δύο, ούτε τρεις.  Πολλούε, πρακτικά άνοιξε λεωφόρο για το μέλλον της Ομόνοιας. Για όλα αυτά ο Μπεργκ αποθεώθηκε και τίποτα δεν μπορεί να τα διαγράψει, ούτε και να τα μειώσει. 

Τώρα, είναι και δύσκολο να διαχειριστεί μία ομάδα το δίπολο Κύπρος- Ευρώπη. Πόσο μάλλον μία "πρωτάρα" που κλήθηκε να παίζει κάθε εβδομάδα ευρωπαϊκό αγώνα. 

Παρόλα αυτά, ουδείς δεν είναι υπεράνω κριτικής και δεν έχει το αλάθητο.Λέμε εδώ και μερικές εβδομάδες ότι ο Μπεργκ δίνει αφορμές με τις επιλογές του. Μέχρι την ΑΕΛ όλα πήγαιναν ρολόι, λίγο ο ενθουσιασμός, λίγο η τύχη, λίγο οι συγκυρίες, λίγο το ταλέντο και η άγνοια κινδύνου των νεαρών. Από εκεί και πέρα όλα πάνε στραβά και ειδικά την ώρα που "μυρίζει" στράβωμα, δεν υπάρχει ανάλογη αντίδραση..

Αναφερόμαστε πλέον στο κοουτσάρισμα. Γιατί όντως εκεί άρχισε να προκύπτει κατά την ταπεινή μας άποψη θέμα, όταν η βελόνα πάει να κολλήσει. Ο Νορβηγός δεν βοήθησε την ομάδα του σε τρία παιχνίδια που στράβωσαν για την Ομόνοια. Αφήνουμε κατά μέρος αυτό με την ΕΝΠ. Με την PSV οι δύο κεντρώοι του είχαν κουραστεί αφάνταστα,  αλλά ο Μπεργκ φρέσκαρε την επίθεση του. Όχι μόνο αυτό, αλλά δεν έκανε καν αλλαγές για να σπάσει τον ρυθμό. Η πίεση αυξήθηκε στο αμήν μέχρι το 95.  Με τον Ολυμπιακό περίμενε 45 λεπτά για να διορθώσει το πρόβλημα (Ασαντέ πίσω από τον φορ, Λοΐζου δεξιά). Μόλις έκανε εσωτερική αλλαγή και η Ομόνοια πήρε στροφές, ο Μπεργκ έκανε αλλαγές από τον πάγκο.  Με την Δόξα, όλα καλά στην 11άδα. Αλλά ο Ζόρντι που έπαιξε με  ΠΑΟΚ, ΕΝΠ,  Αϊντχόφεν,  Ολυμπιακό Γρανάδα  και προερχόταν από δύο 90λεπτα (δηλαδή όσο κανείς άλλος πλην Φαμπιάνο) αγωνίστηκε για  95 λεπτά με τη Δόξα και λογικά μετά το 60' δεν μπορούσε να οργανώσει. Ο βραχύσωμος Ασαντέ μπήκε αλλαγή,  τοποθετήθηκε πίσω από τον επιθετικό και στο τέλος προσπαθούσε να πιάσει κεφαλιές σε ένα πλάνο που από το 75' και μετά βασιζόταν σε γεμίσματα.  Ο δε Σενέ δεν το έχει, ειδικά σε κλειστές άμυνες. Την ίδια ώρα έμεινε στον πάγκο ο Τιάγκο, που κάλλιστα μπορεί και δεκάρι να παίξει και ακραίος μέσος. Παίκτης που είχε τεράστιο μερίδιο στην Ομόνοια της περασμένης περιόδου. 

Με όλα αυτά δεν διαγράφονται ούτε οι υπερβάσεις, αλλά ούτε και οι ευθύνες των παικτών. Το γράψαμε και εχθές. Όμως όπως σε κάθε επιτυχία, έτσι και σε κάθε κρίση,  η κάμερα πάει πρώτα στον καθοδηγητή, τον προπονητή. Ο Μπεργκ πέτυχε τόσα πολλά, αλλά φαίνεται πως βάλθηκε να αδικήσει τον εαυτό του... Τόλμησε όσα δεν θα τολμούσε κανείς άλλος και τώρα φαίνεται να κολλά σε  "αγκυλώσεις". 
Ευκαιρία με την διακοπή να κάνει ενδελεχη ανάλυση της κατάστασης και ίσως αναθεώρηση κάποιων δεδομένων. Συν των μετεγγραφικών του επιλογών.