Αποφασισμένος να κατακτήσει τον πρώτο τίτλο πρωταθλήματος της καριέρας του με τη φανέλα του Παναθηναϊκού εμφανίστηκε ο Σίριλ Ντέσερς, σε συνέντευξη που παραχώρησε στη βελγική ιστοσελίδα «Het Belang van Limburg» (HBVL).
Ο Νιγηριανός επιθετικός, ο οποίος έχει εξελιχθεί σε έναν από τους σημαντικότερους ποδοσφαιριστές του φετινού Παναθηναϊκού, αναφέρθηκε στους προσωπικούς του στόχους, τονίζοντας ότι η κατάκτηση ενός πρωταθλήματος αποτελεί το μεγάλο απωθημένο της καριέρας του.
«Έχω ήδη πραγματοποιήσει αρκετά όνειρά μου. Έχω αναδειχθεί τρεις φορές πρώτος σκόρερ, έχω κατακτήσει τρόπαια και έχω πάρει χάλκινο μετάλλιο με τη Νιγηρία στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Το μοναδικό που μου λείπει είναι ένα πρωτάθλημα. Αυτό είναι το όνειρό μου και η φλόγα μέσα μου εξακολουθεί να καίει δυνατά. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να το πετύχω στην Ελλάδα», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Αναλυτικά όσα δήλωσε ο Σίριλ Ντέσερς
Για το ότι έγινε πρώτος σκόρερ στην ιστορία του Conference League:
«Είναι μεγάλη τιμή, αλλά η διοργάνωση δεν έχει ακόμη μεγάλη ιστορία. Ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλα γκολ αυτή τη σεζόν, ώστε να διευρύνω το προβάδισμά μου και να παραμείνω στην κορυφή για αρκετά χρόνια. Είναι ένα ωραίο επιπλέον επίτευγμα, αλλά δεν το σκεφτόμουν συνειδητά. Μου το ανέφερε ο φυσικοθεραπευτής μετά τα δύο γκολ κόντρα στην Καϊράτ Αλμάτι, στο Καζακστάν. Δέχτηκα συγχαρητήρια, αλλά θα προτιμούσα να αναδειχθώ ξανά πρώτος σκόρερ. Το 2022, κέρδισα το βραβείο του πρώτου σκόρερ με τη Φέγενορντ. Ελπίζω κάποια στιγμή να βρω μια ωραία θέση για αυτό το τρόπαιο στο σπίτι μου».
Για την περιπέτεια της καριέρας του μέχρι στιγμής:
«Με τη μετακίνησή μου στην Ιταλία, ήθελα να προσθέσω στο βιογραφικό μου ένα από τα πέντε κορυφαία πρωταθλήματα. Χαίρομαι που, στη συνέχεια, έζησα δύο δύσκολα αλλά υπέροχα χρόνια στη Ρέιντζερς. Η Σκωτία και η Ελλάδα είναι δύο απομακρυσμένες γωνιές της Ευρώπης. Εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά με συλλόγους που διαθέτουν μεγάλη παράδοση και καλούς φιλάθλους. Ακριβώς όπως η Φέγενορντ. Το να αγωνίζεσαι για τίτλους και να κερδίζεις την πρόκριση σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι, απλά, ό,τι καλύτερο. Μάλιστα, η πρόκριση στις φάσεις των νοκ-άουτ αγώνων έχει γίνει πλέον για μένα ο κανόνας».
Για το αν έχει βρει την παλιά του φόρμα τη φετινή σεζόν:
«Σε τελική ανάλυση, είμαι πάρα πολύ χαρούμενος που έχω ήδη φτάσει τα δέκα γκολ μέχρι τις αρχές Νοεμβρίου. Ένα γκολ ανά 82 λεπτά είναι κάτι πολύ εντυπωσιακό. Αντιλαμβάνομαι ότι δεν θα μπορέσω να διατηρήσω αυτόν τον ρυθμό για ολόκληρη τη σεζόν. Δεν βρίσκομαι ακόμα στο εκατό τοις εκατό μετά τους τραυματισμούς μου την περασμένη σεζόν, αλλά η φόρμα μου παρουσιάζει σίγουρα ανοδική πορεία. Είναι ωραίο να γνωρίζεις ότι θα γίνεις ακόμα καλύτερος. Αυτό σου δίνει αυτοπεποίθηση».
Για το αν αγχώθηκε κατά τη διαδικασία της αποκατάστασής του σχετικά με το αν θα καταφέρει να επιστρέψει στο ίδιο επίπεδο:
«Για να είμαι ειλικρινής, ναι, γιατί είναι η πρώτη φορά στην καριέρα μου που μένω εκτός αγωνιστικής δράσης για οκτώ μήνες. Αρχίζεις να αμφιβάλλεις για τον εαυτό σου. Αναρωτιέσαι: άραγε θα έχω ακόμα την ίδια αίσθηση μέσα στην περιοχή; Θα μπορώ να είμαι εξίσου οξυδερκής; Το καλοκαίρι μπήκα ως αλλαγή και σκόραρα αμέσως. Ευτυχώς, ανέκτησα γρήγορα εκείνη την οικεία, καλή αίσθηση».
Για τις διαφορές στο ποδόσφαιρο μεταξύ Βελγίου και Ελλάδας:
«Στους κανονικούς αγώνες, ο ρυθμός είναι πιο αργός. Υπάρχουν πολλοί τεχνικά χαρισματικοί ποδοσφαιριστές από την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το βάθος του ρόστερ στις τέσσερις κορυφαίες ομάδες είναι τεράστιο — ίσως ακόμη μεγαλύτερο από ό,τι στο Βέλγιο, όπου ξεχωρίζουν μόνο δύο: η Κλαμπ Μπριζ και η Ουνιόν. Στην ευρωπαϊκή βαθμολογία (συντελεστή), η Ελλάδα έχει ανέβει από την εικοστή στη δέκατη θέση. Το επόμενο καλοκαίρι, μια κακή σεζόν θα διαγραφεί από τον υπολογισμό, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να βρεθεί τελικά ανάμεσα στο Βέλγιο και την Ολλανδία. Μόνο η Κλαμπ Μπριζ θα ήταν σε θέση να καλύψει τους μισθούς και το κόστος μεταγραφής των κορυφαίων παικτών της ελληνικής Super League».
Για τον τίτλο του πρωταθλήματος που του λείπει:
«Έχω ήδη πραγματοποιήσει όμορφα όνειρα. Αναδείχθηκα τρεις φορές πρώτος σκόρερ, κατέκτησα ένα τρόπαιο με την KRC Genk και κέρδισα το χάλκινο μετάλλιο με τη Νιγηρία στο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Το μόνο που λείπει είναι ένας τίτλος. Αυτό είναι που ονειρεύομαι και αυτή η φλόγα καίει ακόμα πολύ δυνατά. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να το πετύχω αυτό στην Ελλάδα. Δεν θα συγκρίνεται, βέβαια, με τον τίτλο που είχα κατακτήσει με τη δεύτερη ομάδα της Tongeren. (γέλια)».
Για το νέο γήπεδο του Παναθηναϊκού:
«Δεν προβλέπεται στο συμβόλαιό μου, αλλά αν πετύχω πολλά περισσότερα γκολ και κατακτήσουμε το πρωτάθλημα, ίσως το συζητήσω μαζί τους. Θα ήμουν απόλυτα ικανοποιημένος αν εξασφάλιζα μια θέση στάθμευσης για την οικογένειά μου, ώστε να μπορούν να φτάνουν γρήγορα στο γήπεδο. Η ατμόσφαιρα στα ελληνικά γήπεδα είναι υπέροχη. Όλοι τραγουδούν – όχι μόνο όσοι βρίσκονται πίσω από την εστία».
Για τον λόγο που δεν πήγε στην εθνική της Νιγηρίας:
«Είχα αποφασίσει, σε κοινή συνεννόηση με τον ομοσπονδιακό προπονητή, ότι ήθελα αυτές τις δύο περιόδους ξεκούρασης, καθώς την περασμένη χρονιά είχα αρκετούς τραυματισμούς. Ήθελα να μπορέσω να επικεντρωθώ με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, ώστε να επανέλθω σε πλήρη φυσική κατάσταση. Υπήρξε κατανόηση για την επιλογή μου».
Για το αν παρακολουθεί τη Γκενκ και τότε που εθεάθη σε μία βεράντα με τον τότε προπονητής της Κοπεγχάγης, Γενς Θόρουπ:
«(γελάει) . Ο βοηθός του Thorup εκείνη την εποχή (ο Jacob Neestrup, σ.σ.) είναι πλέον προπονητής μου, οπότε η KRC Genk εξακολουθεί να αποτελεί θέμα συζήτησης εδώ. Προσπαθώ ακόμα να παρακολουθώ τους αγώνες της KRC Genk. Τα πράγματα δεν κυλούν ομαλά εκεί αυτή τη στιγμή, αλλά υπάρχει ποιότητα στο ρόστερ. Ελπίζω ότι θα καταφέρουν τουλάχιστον να εξασφαλίσουν τη συμμετοχή τους σε ευρωπαϊκή διοργάνωση. Η λέξη "ανασύνταξη" είναι ίσως βαριά, αλλά χρειάζεται να βρουν ξανά τον ρυθμό τους».
Athletiko.gr
