Παναγιώτης Πιερή: Ένας αληθινός πολυαθλητής και υπεραθλητής

Παναγιώτης Πιερή: Ένας αληθινός πολυαθλητής και υπεραθλητής thumb

Λίγους μήνες πριν «κλείσει» την ένατη δεκαετία της ζωής του ο Παναγιώτης Πιερή άφησε την τελευταία του πνοή.

Στο πρόσωπό του ο κυπριακός αθλητισμός αποχαιρετά τον πιθανότατα μεγαλύτερο πολυαθλητή και υπεραθλητή που ανέδειξε.

Στη μνήμη του το SPORTIME θυμίζει το αφιέρωμα στον βίο και στην πολιτεία του αποθανόντος, το οποίο είχε δημοσιευτεί στις 5 Απριλίου 2015 στην εφημερίδα «Σημερινή», με την υπογραφή του Άκη Κυριάκου.

Ο Π. Πιερής είναι από τους λίγους ανθρώπους με προσφορά στο ποδόσφαιρο, την καλαθόσφαιρα, την πετόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό. Έτυχε να τελειώνει τον αγώνα ποδοσφαίρου και να αρχίζει μπάσκετ ή βόλεϊ ή να έχει υποχρεώσεις στον κλασικό αθλητισμό. Μια ζωή στα γήπεδα, ένας μεγάλος αθλητής, άνθρωπος και καθηγητής. Ήταν διεθνής με την Εθνική ποδοσφαίρου και την Εθνική καλαθόσφαιρας. Ήταν αθλητής του Ολυμπιακού Πειραιώς και της Εθνικής Ελλάδος. «Στράτευσε» αρκετούς νεαρούς και τους οδήγησε στον αθλητισμό.

Πρωταθλητής με Ανόρθωση

Ο Παναγιώτης Πιερής γεννήθηκε στις 12 Απριλίου 1937 στην Άχνα. Το πρώτο όνειρό του, που έκανε πραγματικότητα, ήταν να γραφτεί μετά το δημοτικό στο Α΄ Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Ξεχώρισε στον στίβο, ενώ είχε την τύχη να έχει για καθηγητή του τον μεγάλο δάσκαλο Αντώνη Παπαδόπουλο, ο οποίος τον πήρε στην Ανόρθωση. Ήταν το 1955-56 και έκανε τα πρώτα του βήματα, για να μονιμοποιηθεί στη συνέχεια και από κυνηγός να αγωνιστεί ως κεντρικός αμυντικός. Πήρε τον τίτλο το 1956-57 με την Ανόρθωση, έχοντας για συμπαίκτες τους Πάπυρο, Ζάγκυλο, Σιάηλο, Άσπρου, Α. Οδυσσέως, Κοβή, Π. Χαραλάμπους, Παντελάκη, Λαμπή, Βοσκαρή, Ζέμπασιη, Σιαλή, Άντη.

Η ποδοσφαιρική του καριέρα διακόπηκε προσωρινά όταν έφυγε για σπουδές στην Ελλάδα (Γυμναστική Ακαδημία). Σπούδαζε και ταυτόχρονα ήταν αθλητής στίβου στον Ολυμπιακό Πειραιώς αλλά και της Εθνικής Ελλάδος (110 μ. μετ’ εμποδίων και τριπλούν), παίρνοντας μέρος σε πολλούς αγώνες, Πανελλήνιους και Βαλκανικούς.

Στον Πεζοπορικό

Όταν επιστρέφει από τις σπουδές του προτιμά να συνεχίσει την καριέρα του στον Πεζοπορικό, αφού ως καθηγητής διορίζεται στη Λάρνακα. Γίνεται σίριαλ η μετεγγραφή του, αλλά τελικά πάει στον ΠΟΛ, όπου και μένει μια εξαετία, βοηθώντας τους «πράσινους» της Λάρνακας να κάνουν πρωταγωνιστική πορεία.

Ο Π. Πιερής παίζει στον Πεζοπορικό ως ποδοσφαιριστής αλλά και καλαθοσφαιριστής, συνδυάζοντας και τα δύο με επιτυχία. Ο ΠΟΛ χάνει τον τίτλο το 1969-70 σε τριπλή ισοβάθμια με ΕΠΑ, Ομόνοια, όμως παίρνει το κύπελλο κερδίζοντας την Αλκή στον τελικό. Είναι η εποχή που παίζουν οι Φιλιαστίδης, Παρίδης, Κοκής, Στέλιος, Ντίνος, Σταυρινός, Λεωνίδας, Καλλής κ.ά., ενώ στα προηγούμενα χρόνια ήταν με τους Μιλτή, Γιώτη, Παπαδόπουλο, Παράσχο, Νώνη κ.ά. Σημαντική όμως ήταν η συμβολή του και στη μεγάλη ομάδα μπάσκετ του ΠΟΛ τη δεκαετία του ’70 (πήρε ένα πρωτάθλημα και τέσσερα κύπελλα).

Το 1966 είχε πρωτοστατήσει στην ίδρυση καλαθοσφαιρικής ομάδας στην Ανόρθωση και τη βοήθησε ως προπονητής. Συνέπεσε πολλές φορές να τελειώνει έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και να πηγαίνει μετά να παίξει μπάσκετ ή να κάνει στίβο. Μάλιστα είχε κληθεί ταυτόχρονα και στις τρεις Εθνικές ομάδες. Ο Π. Πιερής έχει κάνει παγκύπριο ρεκόρ στο μήκος με 7.09 μ. και παγκύπριο στο τριπλούν με 14.91 μ.

Στον Εθνικό Άχνας

Ο Π. Πιερής μαζί με συγχωριανούς του ήθελαν να δώσουν μια διέξοδο στη νεολαία της Άχνας και της γύρω περιοχής. Έτσι ιδρύθηκε ο Εθνικός Άχνας και εκεί τελείωσε την ποδοσφαιρική του καριέρα, όπως και ο αδελφός του Κώστας Πιερής, ο οποίος επίσης αγωνίστηκε στην Ανόρθωση, ενώ και οι δύο δούλεψαν ως προπονητές στον Εθνικό.

Η προσφορά του Π. Πιερή στον Εθνικό ήταν τεράστια, τόσο στη δημιουργία του γηπέδου όσο και στη σύσταση μιας δυνατής ομάδας, που λίγα χρόνια μετά τον εκτοπισμό της ανήλθε στην πρώτη κατηγορία. Δούλεψε ως προπονητής και στην ΕΠΑ το 1975, οδηγώντας την στην 4η θέση της βαθμολογίας,. Στον Εθνικό ανέδειξε αξιόλογους παίκτες, όπως οι Δαμιανού, Καρσεράς, αδελφοί Σκάγια, Καστάνας, Ανδρέου, Χάτζιαρος κ.ά.

Μια μεγάλη προσωπικότητα, που δούλεψε με πάθος και αγάπη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τόσο ως παίκτης (Ανόρθωση, ΠΟΛ, Άχνα) όσο και ως προπονητής ποδοσφαίρου, ενώ μεγάλη προσφορά είχε και στην καλαθόσφαιρα και τον κλασικό αθλητισμό.