Μετά τη συντριβή στη Λευκωσία από τον ΑΠΟΕΛ η πρώτη εντός έδρας απώλεια βαθμών στο τρέχον πρωτάθλημα ήταν το τελευταίο που χρειαζόταν η ΑΕΛ.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
«Φλέρταρε» επί μακρόν και επικίνδυνα μαζί της, την απέφυγε in extremis, χάρη στην κεφαλιά του Ντιόγκο Γκόμες (μετά την εκτέλεση φάουλ του Γιόβετιτς στο οριζόντιο δοκάρι) που εξελίχθηκε τοιουτοτρόπως σε «από μηχανής Θεό» για την ομάδα του Ούγκο Μαρτίνς.
Ο τελευταίος δεν είχε, όπως παραδέχτηκε και για την ομάδα του, μια καλή βραδιά από τον πάγκο, στο εναρκτήριο παιχνίδι της τρίτης αγωνιστικής. Με την ομάδα του να έχει δημιουργήσει μια ευκαιρία της προκοπής στο πρώτο ημίχρονο, να έχει γλιτώσει την ισοφάριση στις καθυστερήσεις του και να την έχει δεχτεί στην αρχή του δευτέρου μέρους, η διαχείρισή του επιδέχεται μπόλικης κριτικής -ιδίως σε ό,τι αφορά τις αλλαγές (και τον αριθμό και το χρονικό σημείο τους).
Δεν το πλήρωσε, οι «λέοντες» έφτασαν σε μια νίκη-«ανάσα» και σε τρεις βαθμούς από ατόφιο χρυσάφι, υπό μία προϋπόθεση. Να μην μετατραπούν σε χαλάκι, κάτω από το οποίο θα θαφτούν τα κακώς κείμενα (και) της αποψινής αναμέτρησης.
Το «ξήλωμα» της επιθετικής γραμμής είναι ένα πολύ σοβαρό (και μη επιδεχόμενο αμφισβήτησης) επιχείρημα και άλλοθι, αλλά δεν επαρκεί για να εξηγήσει και να καλύψει τα πάντα. Μια ομάδα με μεγάλους στόχους οφείλει να είναι προετοιμασμένη για παν ενδεχόμενη και, κυρίως, ανθεκτική σε αναποδιές κι αντιξοότητες -πάσης φύσεως.
