Mε αντιπάλους το Μαυροβούνιο και τη Λετονία αντίστοιχα, ο στόχος ήταν το απόλυτο των βαθμών ή τέσσερις βαθμοί στις «μάχες». Ούτε τον έναν πέτυχε, ούτε τον άλλον η Εθνική ομάδα της χώρας μας που έπαιξε καλό ποδόσφαιρο. Το συμπέρασμα είναι ότι απέτυχε. Στον αγώνα με τη Λετονία, όπως τόνισε ο Απόστολος Μάντζιος «κυριαρχήσαμε αλλά δεν ήταν αρκετό». Φυσικά δεν ήταν αρκετό. Όταν δημιουργείς τόσες ευκαιρίες, όταν βρίσκεις δυο φορές το δοκάρι της αντίπαλης εστίας και δεν μπορείς να πετύχεις τέρμα δεν είναι αρκετό.
Όταν απέναντι σου έχει την υποδεέστερη ομάδα του ομίλου και δεν μπορείς να την κερδίσεις, δεν είναι αρκετό. Όταν ξεκινάς μια διοργάνωση με «όνειρα» και φιλοδοξίες και μετά από δυο αγωνιστικές, επικρατεί απογοήτευση, δεν είναι αρκετό.
Χάθηκαν τα πάντα; Φυσικά και όχι. Είναι στα πόδια των ποδοσφαιριστών να ανατρέψουν την απογοήτευση σε ικανοποίηση. Πως; Αρχικά με δυο νίκες στους δυο εντός έδρας αγώνες με Αρμενία και Λετονία. Οι έξι βαθμοί είναι αδιαπραγμάτευτος στόχος. Φυσικά είμαστε ανώτερο σύνολο από ομάδες όπως η Λετονία και η Αρμενία. Όμως αυτό πρέπει να φανεί μέσα στον αγωνιστικό χώρο και όχι στα λόγια. Εάν οι φιλοδοξίες μας ταυτίζονται με την πραγματικότητα, αυτός είναι ο στόχος. Δεν μπορεί από την μια κάποιοι να «μιλούν» για την πρώτη θέση του ομίλου και από την άλλη να μην κερδίζεις την Λετονία ή να μην πετυχαίνεις δυο νίκες στην έδρα σου. Καλό θα είναι κάποιοι να αντιληφθούν την πραγματικότητα, να συνυπάρχουν με την πραγματικότητα.
Η μπάλα βρίσκεται στον Απόστολο Μάντζιο και στους ποδοσφαιριστές του. Αυτός με τις αποφάσεις του και αυτοί με την αγωνιστική του παρουσία πρέπει να γυρίσουν τούμπα το κλίμα στην Εθνική μας ομάδα. Πρέπει να δώσουν χαρά στο φίλαθλο κόσμο, να έρθει μια επιτυχία κάτι που σπάνια γίνεται. Την μοίρα την γράφουμε εμείς οι ίδιοι. Επομένως η απόδειξη έρχεται μόνο στο γήπεδο.
