Η πρεμιέρα στο Albert Park ήταν η έναρξη ενός ακόμα πρωταθλήματος και η στιγμή της αλήθειας για τη μεγαλύτερη τεχνολογική στροφή στην ιστορία της Formula 1.
Μετά από μήνες εικασιών για το πώς θα λειτουργούσε στην πράξη η νέα αναλογία ανάμεσα στον θερμικό κινητήρα και στην ηλεκτρική ενέργεια, οι 58 γύροι της Μελβούρνης μας έδωσαν τις πρώτες πραγματικές απαντήσεις.
Στη Μελβούρνη είδαμε ολόκληρη τη φιλοσοφία της οδήγησης ενός μονοθεσίου F1 να μεταλλάσσεται. Σε αυτό το νέο περιβάλλον, όπου η διαχείριση της μπαταρίας αποδείχθηκε εξίσου κρίσιμη με την καθαρή ταχύτητα και την πρόσφυση, το «ταμείο» της Κυριακής αναδεικνύει νικητές που δεν στηρίχθηκαν μόνο στο γκάζι και χαμένους που ίσως υποτίμησαν την πολυπλοκότητα των νέων δεδομένων. Ας κάνουμε μια μικρή καταγραφή των όσων είδαμε στην πρώτη επίσημη αναμέτρηση της χρονιάς.
Οι Νικητές
Mercedes: Η Mercedes δεν πήρε απλώς το 1-2 με τους Τζορτζ Ράσελ και Κίμι Αντονέλι. Έδειξε μια ξεκάθαρη άνεση στον έλεγχο του ρυθμού, διατηρώντας αποθέματα ενέργειας ακόμα και υπό πίεση. Η W17 είναι αυτή τη στιγμή το σημείο αναφοράς, καθώς φαίνεται να διαχειρίζεται το υβριδικό σύστημα με μια αποτελεσματικότητα που θυμίζει την κυριαρχία της ομάδας στο ξεκίνημα του 2014.
Σαρλ Λεκλέρ: Ο Μονεγάσκος επιβεβαίωσε ότι η Ferrari διαθέτει το ταχύτερο μονοθέσιο μετά τη Mercedes. Η εκκίνησή του, όπου «εκτοξεύτηκε» από την 4η στην 1η θέση, και οι συνεχείς εναλλαγές στην κορυφή με τον Ράσελ απέδειξαν ότι η Scuderia έχει το «hardware» για να διεκδικήσει νίκες. Παρά την ατυχία με το Virtual Safety Car και το κλείσιμο του pitlane που ίσως του στέρησε κάτι καλύτερο από την 3η θέση, ο Σαρλ Λεκλέρ φεύγει από τη Μελβούρνη περισσότερο κερδισμένος παρά χαμένος.
Audi και Γκαμπριέλ Μπορτολέτο: Η Audi πέτυχε τον στόχο της από τον πρώτο κιόλας αγώνα της στην ιστορία της Formula 1. Το γεγονός ότι η γερμανική ομάδα παρουσίασε ένα αξιόπιστο μονοθέσιο ικανό για βαθμούς με το «καλημέρα» είναι τεράστιο επίτευγμα. Ο Γκαμπριέλ Μπορτολέτο έκανε έναν αλάνθαστο αγώνα, δείχνοντας ψυχραιμία βετεράνου και κρατώντας πίσω του πολύ πιο έμπειρους οδηγούς.
Άρβιντ Λίντμπλαντ: Ο νεαρός Βρετανός παρέδωσε μαθήματα ωριμότητας στο ντεμπούτο του. Σε έναν αγώνα που απαιτούσε διαρκή πνευματική εγρήγορση για τη διαχείριση της ενέργειας, ο Άρβιντ Λίντμπλαντ δεν έκανε το παραμικρό λάθος. Οι βαθμοί που χάρισε στη Racing Bulls δείχνουν ότι η νέα γενιά οδηγών προσαρμόζεται ίσως ταχύτερα στις απαιτήσεις της ψηφιακής οδήγησης.
Μαξ Φερστάπεν: Ξεκινώντας από την 20ή θέση, ο Μαξ Φερστάπεν έκανε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να περιορίσει τη ζημιά. Η αναρρίχησή του μέχρι την 6η θέση ήταν ένα μάθημα στρατηγικής και προσπεράσεων. Παρόλο που η Red Bull-Ford δεν δείχνει να είναι στο ίδιο επίπεδο με τη Mercedes, ο Ολλανδός απέδειξε ότι μπορεί να κρατήσει την ομάδα του μέσα στο παιχνίδι των βαθμών μέχρι να έρθουν οι πρώτες αναβαθμίσεις.
Οι Χαμένοι
McLaren: Μετά τις υποσχέσεις των τελευταίων ετών, η McLaren φάνηκε να υστερεί σημαντικά στη διαχείριση της ανάκτησης ενέργειας. Ο Λάντο Νόρις δυσκολεύτηκε να υπερασπιστεί τη θέση του στις ευθείες, με το μονοθέσιο να δείχνει «άδειο» από ηλεκτρική ισχύ πολύ νωρίτερα από τους ανταγωνιστές του. Η διαφορά από την κορυφή είναι μεγαλύτερη από ό,τι αναμενόταν και η ανησυχία στο Woking είναι πλέον έκδηλη. Όσο για τον Πιάστρι, ο εντός έδρας αγώνας του δεν πήγε καθόλου όπως θα ήθελαν ο ίδιος, η ομάδα του και οι συμπατριώτες του που κατέκλυσαν την πίστα.
Aston Martin: Η απογοητευτική παρουσία της Aston Martin στη Μελβούρνη δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία, αλλά η επιβεβαίωση του χρονικού ενός προαναγγελθέντος αδιεξόδου. Τα σοβαρά ζητήματα αξιοπιστίας στη διαχείριση της ενέργειας και η αδυναμία αποτελεσματικής ψύξης του υβριδικού συστήματος ήταν γνωστά ήδη πριν από τα κόκκινα φώτα, καθιστώντας το ενδεχόμενο να δουν τη σημαία του τερματισμού ένα σχεδόν ακατόρθωτο σενάριο. Το μόνο ερώτημα είναι πότε θα δούμε την Aston Martin να φτάνει μέχρι τον τερματισμό, όχι τι θέσεις μπορεί να πάρει.
Λίαμ Λόσον: Σε μια σεζόν που ο ίδιος τη χαρακτήρισε ως την «τελευταία του ευκαιρία» για το μεγάλο άλμα στη Red Bull, η πρεμιέρα της Μελβούρνης τον άφησε εκτεθειμένο. Ενώ ο teammate του, Άρβιντ Λίντμπλαντ, αποθεώθηκε για την ωριμότητά του και τους βαθμούς που χάρισε στη Racing Bulls, ο Λίαμ Λόσον έδειξε να δυσκολεύεται να βρει ρυθμό υπό την πίεση των νέων υβριδικών δεδομένων.
Ο Αγώνας (aka Racing): Ίσως ο μεγαλύτερος ηττημένος της πρεμιέρας να ήταν η ίδια η αίσθηση του «ελεύθερου» ανταγωνισμού. Η ανάγκη των οδηγών να φροντίσουν πρωτίστως τη διαχείριση της ηλεκτρικής ενέργειας προκάλεσε τον έντονο προβληματισμό για το αν η Formula 1 μετατρέπεται σε άσκηση οικονομίας ενέργειας αντί για αγώνα ταχύτητας. Ετοιμαστείτε να ακούσετε και να διαβάσετε πολλές φορές τον όρο «artificial racing» γιατί είναι το θέμα που θα μας απασχολήσει ίσως πιο έντονα από όλα φέτος.
