Ο δρόμος του Ματίας Γιάισλε δεν ήταν ποτέ στρωμένος με ροδοπέταλα, και το να φτάσει να προπονεί τη Νιούκαστλ ίσως κάποτε ήταν, εξωπραγματικό. Ο προπονητής που έφερε σε ισορροπία τις «καρακάξες» έχει μια συγκλονιστική ιστορία από πίσω του.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
Έδωσε μάχες, χρειάστηκε πρώτα να ξεπεράσει πράγματα που θα μπορούσαν να βάλουν από νωρίς «φρένο» στα όνειρα του. Όμως κοίταξε τις δυσκολίες στα μάτια και έμαθε να κερδίζει από πολύ μικρός. Αρχής γενομενης από όταν ήταν μόλις από πέντε ετών. Ο Γιάισλε είχε όγκο στον λαιμό και δεν μπορούσε να κινήσει το κεφάλι του. Τότε, όπως αποκάλυψε ο ίδιος σε μια συγκλονιστική συνέντευξη, κανείς δεν μπορούσε να ξέρει αν θα καταφέρει κάποτε να παίξει ποδόσφαιρο.
«Είχα έναν όγκο στον λαιμό όταν ήμουν πέντε ετών.Δεν μπορούσα να κουνήσω τον λαιμό μου από τη μία πλευρά στην άλλη.Έμαθα από νωρίς πόσο σημαντικό είναι να είσαι υγιής και πόσο ευγνώμων μπορείς να νιώθεις όταν έχεις τη δυνατότητα να κυνηγάς το όνειρό σου.Αυτό σε διαμορφώνει ως άνθρωπο, η πίστη ότι μπορείς να ξεπεράσεις κάθε εμπόδιο. Κάθε αποτυχία έχει και μια θετική πλευρά» ανέφερε μεταξύ άλλων.
Τελικά τα κατάφερε. Έφτασε στη Χόφενχαϊμ και στα 16 του βρέθηκε ξανά αντιμέτωπος με ένα μεγάλο εμπόδιο. Όταν για επτά μήνες έπαιζε κανονικά, μέχρι τη στιγμή που όλα άλλαξαν. Καθώς έπαθε ρήξη χιαστού όταν ήταν 20 ετών και βρισκόταν στα καλύτερα του. Ίσως η μεγαλύτερη τρικλοποδιά που θα μπορούσε να του ρίξει κάποιος.
Είχε ήδη φτάσει να παίζει με την εθνική Γερμανίας Κ21 και περίμενε την ευκαιρία για να αγωνιστεί με τα Παντσερ σε ανδρικό επίπεδο. Έμεινε για μήνες σε αναπηρικό καροτσάκι και δεν σκέφτηκε στιγμή να τα παρατήσει. Μόνο που οι τραυματισμοί συνέχισαν να τον κυνηγούν. Οι γιατροί τού είχαν ήδη πει ότι ίσως έπρεπε να σταματήσει, εκείνος όμως συνέχισε να προσπαθεί.
Όπως ανέφερε ο νυν προπονητής της Νιούκαστλ, η στήριξη από το περιβάλλον του του έδωσε δύναμη:«Ήμουν 20 ετών… ήταν δύσκολο.Ήμουν πραγματικά πεσμένος.Όταν πέρασαν τέσσερις μήνες, ήμουν ακόμη σε αναπηρικό καροτσάκι.Συνέχισα να παλεύω και κράτησα το όνειρο περισσότερο απ’ όσο το κράτησαν οι γιατροί.Τουλάχιστον τώρα μπορώ να ξυπνάω κάθε πρωί και να λέω ότι έκανα τα πάντα.Για μερικούς μήνες δυσκολευόμουν πραγματικά και μου ήταν δύσκολο να βρω ξανά το κίνητρό μου. Με τη στήριξη φίλων, οικογένειας και προπονητών, βρίσκεις έναν νέο σκοπό».
Το ποδόσφαιρο, όμως, δεν έφυγε ποτέ πραγματικά από τη ζωή του. Ο Ραλφ Ράνγκνικ τού έδωσε την ευκαιρία να δοκιμάσει την προπονητική στη Λειψία και εκεί ο Γιάισλε βρήκε τον νέο του δρόμο. Πλέον βρίσκεται στη Νιούκαστλ και η διακοπή τον βρήκε να πανυγιρίζει την εντός έδρα νίκη κόντρα στην Χαλ των Τζολάκη και Μουζακίτη.
