Μάλιστα, η ομάδα των «πράσινων» έφτασε σε συμφωνία με έναν προπονητή που διαθέτει βαρύ βιογραφικό από τη Ρουμανία και την Κύπρο, τον Ηλία Χαραλάμπους. Ο Κύπριος τεχνικός, με δύο διαδοχικά πρωταθλήματα στη Liga 1 (2024 και 2025) στη θητεία του στη Στεάουα Βουκουρεστίου και με προϋπηρεσία στην ΑΕΚ, έχει ήδη αποδείξει ότι μπορεί να σταθεί σε περιβάλλοντα με πίεση τίτλων, υψηλές απαιτήσεις και «φωταγωγημένες» προσδοκίες.
Δεν πρόκειται για έναν προπονητή που ψάχνει ακόμη την πρώτη του ευκαιρία, αλλά για κάποιον που έχει ήδη γράψει σημαντικά κεφάλαια σε επίπεδο κορυφαίων διοργανώσεων. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η επιλογή του Λεβαδειακού ως πιθανός επόμενος σταθμός μοιάζει, -τουλάχιστον στα χαρτιά- πλήρως αντιφατική. Ναι, οι Βοιωτοί «κτύπησαν» την πόρτα της διάκρισης και, ναι, αφού ολοκληρώθηκε η συμφωνία μπορούν να ισχυριστούν ότι «έκλεισαν» έναν προπονητή με πρωταθλήματα στο παλμαρέ του.
Όμως, παρά την περσινή έκτη θέση (31 πόντοι) και την πορεία μέχρι τα ημιτελικά του κυπέλλου Ελλάδας, πρόκειται για μια ομάδα που ορίζεται ως «ασανσέρ» στη Super League 1, χωρίς σταθερή παρουσία στην πρώτη οκτάδα, δίχως ουσιαστική ιστορία και χωρίς ισχυρή, διαχρονική βάση κόσμου που να δημιουργεί πραγματική ποδοσφαιρική δυναμική. Η Λειβαδιά δεν είναι προορισμός που, αντικειμενικά, προσφέρει μεγάλο κίνητρο ζωής ή καριέρας, και αυτό κάνει ακόμη πιο δύσκολη την ανάγνωση του γιατί ένας προπονητής με «φρέσκο» πρωταθληματικό background και ιδέες να επιλέξει ένα τέτοιο «βήμα» στην καριέρα του.
Επιπλέον, ο Λεβαδειακός έχει ήδη χάσει παίκτες από τον περσινό κορμό και αναμένεται να αποδυναμωθεί κι άλλο. Αυτό σημαίνει ότι ο Χαραλάμπους, αν «κλείσει», δεν θα «πατήσει» πάνω σε μια έτοιμη, δουλεμένη ομάδα με προοπτική να κάνει το παραπάνω «βήμα», αλλά θα κληθεί να ξαναχτίσει σε ένα περιβάλλον όπου ο βασικός στόχος σπάνια ξεπερνά την παραμονή και τη στοιχειώδη σταθερότητα στην κατηγορία.
Για έναν τεχνικό που έρχεται από πρωταθλητισμό και διακρίσεις, το να μπει σε «τρυπάκι» διαρκούς μάχης επιβίωσης, σε κλαμπ με περιορισμένο ταβάνι, μοιάζει περισσότερο με συμβιβασμό παρά με εξέλιξη. Το ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι αν ο Λεβαδειακός κάνει υπέρβαση, διότι έτσι λογίζεται η κίνηση του. Το ερώτημα είναι αν ο ίδιος ο Ηλίας Χαραλάμπους, με τη διαδρομή που έχει ήδη χαράξει τα τελευταία χρόνια, χρειάζεται μια τέτοια πράξη σε αυτή τη φάση.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μου, ο κίνδυνος να «εγκλωβιστεί» σε μια ομάδα που δύσκολα θα απογειώσει το προφίλ του είναι υπαρκτός. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η λεπτή γραμμή ανάμεσα σε μια «έξυπνη είσοδο» στη Super League και σε ένα «βήμα» που αποδεικνύεται πισωγύρισμα είναι πιο λεπτή απ’ όσο φαίνεται!
